Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

расчляні́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. расчляню́ расчле́нім
2-я ас. расчле́ніш расчле́ніце
3-я ас. расчле́ніць расчле́няць
Прошлы час
м. расчляні́ў расчляні́лі
ж. расчляні́ла
н. расчляні́ла
Загадны лад
2-я ас. расчляні́ расчляні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час расчляні́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

расчляня́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. расчляня́ецца расчляня́юцца
Прошлы час
м. расчляня́ўся расчляня́ліся
ж. расчляня́лася
н. расчляня́лася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

расчляня́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. расчляня́ю расчляня́ем
2-я ас. расчляня́еш расчляня́еце
3-я ас. расчляня́е расчляня́юць
Прошлы час
м. расчляня́ў расчляня́лі
ж. расчляня́ла
н. расчляня́ла
Загадны лад
2-я ас. расчляня́й расчляня́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час расчляня́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

расчо́маць

‘дапетрыць, скеміць, зразумець што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. расчо́маю расчо́маем
2-я ас. расчо́маеш расчо́маеце
3-я ас. расчо́мае расчо́маюць
Прошлы час
м. расчо́маў расчо́малі
ж. расчо́мала
н. расчо́мала
Загадны лад
2-я ас. расчо́май расчо́майце
Дзеепрыслоўе
прош. час расчо́маўшы

Крыніцы: piskunou2012.

расчо́сачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. расчо́сачка расчо́сачкі
Р. расчо́сачкі расчо́сачак
Д. расчо́сачцы расчо́сачкам
В. расчо́сачку расчо́сачкі
Т. расчо́сачкай
расчо́сачкаю
расчо́сачкамі
М. расчо́сачцы расчо́сачках

Крыніцы: piskunou2012.

расчо́ска

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. расчо́ска расчо́скі
Р. расчо́скі расчо́сак
Д. расчо́сцы расчо́скам
В. расчо́ску расчо́скі
Т. расчо́скай
расчо́скаю
расчо́скамі
М. расчо́сцы расчо́сках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

расчу́лена

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
расчу́лена - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

расчу́ленасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. расчу́ленасць
Р. расчу́ленасці
Д. расчу́ленасці
В. расчу́ленасць
Т. расчу́ленасцю
М. расчу́ленасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

расчу́ленне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. расчу́ленне
Р. расчу́лення
Д. расчу́ленню
В. расчу́ленне
Т. расчу́леннем
М. расчу́ленні

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

расчуле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. расчуле́нне
Р. расчуле́ння
Д. расчуле́нню
В. расчуле́нне
Т. расчуле́ннем
М. расчуле́нні

Крыніцы: nazounik2008, tsbm1984.