расчляні́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
расчляню́ |
расчле́нім |
| 2-я ас. |
расчле́ніш |
расчле́ніце |
| 3-я ас. |
расчле́ніць |
расчле́няць |
| Прошлы час |
| м. |
расчляні́ў |
расчляні́лі |
| ж. |
расчляні́ла |
| н. |
расчляні́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
расчляні́ |
расчляні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
расчляні́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
расчляня́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
расчляня́ецца |
расчляня́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
расчляня́ўся |
расчляня́ліся |
| ж. |
расчляня́лася |
| н. |
расчляня́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
расчляня́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
расчляня́ю |
расчляня́ем |
| 2-я ас. |
расчляня́еш |
расчляня́еце |
| 3-я ас. |
расчляня́е |
расчляня́юць |
| Прошлы час |
| м. |
расчляня́ў |
расчляня́лі |
| ж. |
расчляня́ла |
| н. |
расчляня́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
расчляня́й |
расчляня́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
расчляня́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
расчо́маць
‘дапетрыць, скеміць, зразумець што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
расчо́маю |
расчо́маем |
| 2-я ас. |
расчо́маеш |
расчо́маеце |
| 3-я ас. |
расчо́мае |
расчо́маюць |
| Прошлы час |
| м. |
расчо́маў |
расчо́малі |
| ж. |
расчо́мала |
| н. |
расчо́мала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
расчо́май |
расчо́майце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
расчо́маўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
расчо́сачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
расчо́сачка |
расчо́сачкі |
| Р. |
расчо́сачкі |
расчо́сачак |
| Д. |
расчо́сачцы |
расчо́сачкам |
| В. |
расчо́сачку |
расчо́сачкі |
| Т. |
расчо́сачкай расчо́сачкаю |
расчо́сачкамі |
| М. |
расчо́сачцы |
расчо́сачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
расчо́ска
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
расчо́ска |
расчо́скі |
| Р. |
расчо́скі |
расчо́сак |
| Д. |
расчо́сцы |
расчо́скам |
| В. |
расчо́ску |
расчо́скі |
| Т. |
расчо́скай расчо́скаю |
расчо́скамі |
| М. |
расчо́сцы |
расчо́сках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
расчу́лена
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| расчу́лена |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
расчу́ленасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
расчу́ленасць |
| Р. |
расчу́ленасці |
| Д. |
расчу́ленасці |
| В. |
расчу́ленасць |
| Т. |
расчу́ленасцю |
| М. |
расчу́ленасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
расчу́ленне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
расчу́ленне |
| Р. |
расчу́лення |
| Д. |
расчу́ленню |
| В. |
расчу́ленне |
| Т. |
расчу́леннем |
| М. |
расчу́ленні |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
расчуле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
расчуле́нне |
| Р. |
расчуле́ння |
| Д. |
расчуле́нню |
| В. |
расчуле́нне |
| Т. |
расчуле́ннем |
| М. |
расчуле́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
tsbm1984.