Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сква́раны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сква́раны	сква́раная	сква́ранае	сква́раныя
Р.	сква́ранага	сква́ранай сква́ранае	сква́ранага	сква́раных
Д.	сква́ранаму	сква́ранай	сква́ранаму	сква́раным
В.	сква́раны (неадуш.) сква́ранага (адуш.)	сква́раную	сква́ранае	сква́раныя (неадуш.) сква́раных (адуш.)
Т.	сква́раным	сква́ранай сква́ранаю	сква́раным	сква́ранымі
М.	сква́раным	сква́ранай	сква́раным	сква́раных

Кароткая форма: сква́рана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

сква́рачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

сква́рка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сква́рна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
сква́рна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

сква́рны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сква́рны	сква́рная	сква́рнае	сква́рныя
Р.	сква́рнага	сква́рнай сква́рнае	сква́рнага	сква́рных
Д.	сква́рнаму	сква́рнай	сква́рнаму	сква́рным
В.	сква́рны (неадуш.) сква́рнага (адуш.)	сква́рную	сква́рнае	сква́рныя (неадуш.) сква́рных (адуш.)
Т.	сква́рным	сква́рнай сква́рнаю	сква́рным	сква́рнымі
М.	сква́рным	сква́рнай	сква́рным	сква́рных

Крыніцы: piskunou2012.

Сква́рск

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Сква́рцішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Скварцо́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Скварцы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Сква́рчыцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum