грынпі́саўскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
грынпі́саўскі |
грынпі́саўская |
грынпі́саўскае |
грынпі́саўскія |
| Р. |
грынпі́саўскага |
грынпі́саўскай
грынпі́саўскае |
грынпі́саўскага |
грынпі́саўскіх |
| Д. |
грынпі́саўскаму |
грынпі́саўскай |
грынпі́саўскаму |
грынпі́саўскім |
| В. |
грынпі́саўскі (неадуш.)
грынпі́саўскага (адуш.) |
грынпі́саўскую |
грынпі́саўскае |
грынпі́саўскія (неадуш.)
грынпі́саўскіх (адуш.) |
| Т. |
грынпі́саўскім |
грынпі́саўскай
грынпі́саўскаю |
грынпі́саўскім |
грынпі́саўскімі |
| М. |
грынпі́саўскім |
грынпі́саўскай |
грынпі́саўскім |
грынпі́саўскіх |
Іншыя варыянты:
гры́нпісаўскі.
Крыніцы:
piskunou2012.
грынсбо́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
грынсбо́н |
| Р. |
грынсбо́ну |
| Д. |
грынсбо́ну |
| В. |
грынсбо́н |
| Т. |
грынсбо́нам |
| М. |
грынсбо́не |
Крыніцы:
piskunou2012.
Грынцы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Грынцы́ |
| Р. |
Грынцо́ў |
| Д. |
Грынца́м |
| В. |
Грынцы́ |
| Т. |
Грынца́мі |
| М. |
Грынца́х |
Грынькі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Грынькі́ |
| Р. |
Грынько́ў |
| Д. |
Грынька́м |
| В. |
Грынькі́ |
| Т. |
Грынька́мі |
| М. |
Грынька́х |
Грынько́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Грынько́ва |
| Р. |
Грынько́ва |
| Д. |
Грынько́ву |
| В. |
Грынько́ва |
| Т. |
Грынько́вам |
| М. |
Грынько́ве |
Грынько́ўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Грынько́ўшчына |
| Р. |
Грынько́ўшчыны |
| Д. |
Грынько́ўшчыне |
| В. |
Грынько́ўшчыну |
| Т. |
Грынько́ўшчынай
Грынько́ўшчынаю |
| М. |
Грынько́ўшчыне |
Грыняві́чы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Грыняві́чы |
| Р. |
Грыняві́ч
Грыняві́чаў |
| Д. |
Грыняві́чам |
| В. |
Грыняві́чы |
| Т. |
Грыняві́чамі |
| М. |
Грыняві́чах |
гры́п
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гры́п |
| Р. |
гры́пу |
| Д. |
гры́пу |
| В. |
гры́п |
| Т. |
гры́пам |
| М. |
гры́пе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
грыпава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
грыпу́ю |
грыпу́ем |
| 2-я ас. |
грыпу́еш |
грыпу́еце |
| 3-я ас. |
грыпу́е |
грыпу́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
грыпава́ў |
грыпава́лі |
| ж. |
грыпава́ла |
| н. |
грыпава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
грыпу́й |
грыпу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
грыпу́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
грыпо́зны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
грыпо́зны |
грыпо́зная |
грыпо́знае |
грыпо́зныя |
| Р. |
грыпо́знага |
грыпо́знай
грыпо́знае |
грыпо́знага |
грыпо́зных |
| Д. |
грыпо́знаму |
грыпо́знай |
грыпо́знаму |
грыпо́зным |
| В. |
грыпо́зны (неадуш.)
грыпо́знага (адуш.) |
грыпо́зную |
грыпо́знае |
грыпо́зныя (неадуш.)
грыпо́зных (адуш.) |
| Т. |
грыпо́зным |
грыпо́знай
грыпо́знаю |
грыпо́зным |
грыпо́знымі |
| М. |
грыпо́зным |
грыпо́знай |
грыпо́зным |
грыпо́зных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.