кватэ́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кватэ́рны |
кватэ́рная |
кватэ́рнае |
кватэ́рныя |
| Р. |
кватэ́рнага |
кватэ́рнай кватэ́рнае |
кватэ́рнага |
кватэ́рных |
| Д. |
кватэ́рнаму |
кватэ́рнай |
кватэ́рнаму |
кватэ́рным |
| В. |
кватэ́рны (неадуш.) кватэ́рнага (адуш.) |
кватэ́рную |
кватэ́рнае |
кватэ́рныя (неадуш.) кватэ́рных (адуш.) |
| Т. |
кватэ́рным |
кватэ́рнай кватэ́рнаю |
кватэ́рным |
кватэ́рнымі |
| М. |
кватэ́рным |
кватэ́рнай |
кватэ́рным |
кватэ́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кватэ́рныя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
кватэ́рныя |
| Р. |
кватэ́рных |
| Д. |
кватэ́рным |
| В. |
кватэ́рныя |
| Т. |
кватэ́рнымі |
| М. |
кватэ́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
квахта́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
квахта́нне |
| Р. |
квахта́ння |
| Д. |
квахта́нню |
| В. |
квахта́нне |
| Т. |
квахта́ннем |
| М. |
квахта́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
квахта́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
квахчу́ |
кво́хчам |
| 2-я ас. |
кво́хчаш |
кво́хчаце |
| 3-я ас. |
кво́хча |
кво́хчуць |
| Прошлы час |
| м. |
квахта́ў |
квахта́лі |
| ж. |
квахта́ла |
| н. |
квахта́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
квахчы́ |
квахчы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
кво́хчучы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
квахту́ха
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
квахту́ха |
квахту́хі |
| Р. |
квахту́хі |
квахту́х |
| Д. |
квахту́се |
квахту́хам |
| В. |
квахту́ху |
квахту́х |
| Т. |
квахту́хай квахту́хаю |
квахту́хамі |
| М. |
квахту́се |
квахту́хах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
квацану́ць
‘мазануць што-небудзь і без прамога дапаўнення, пырснуць чым-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
квацану́ |
квацанё́м |
| 2-я ас. |
квацане́ш |
квацаняце́ |
| 3-я ас. |
квацане́ |
квацану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
квацану́ў |
квацану́лі |
| ж. |
квацану́ла |
| н. |
квацану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
квацані́ |
квацані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
квацану́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ква́ч
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ква́ч |
квачы́ |
| Р. |
квача́ |
квачо́ў |
| Д. |
квачу́ |
квача́м |
| В. |
ква́ч |
квачы́ |
| Т. |
квачо́м |
квача́мі |
| М. |
квачы́ |
квача́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Квачы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Квачы́ |
| Р. |
Квачо́ў |
| Д. |
Квача́м |
| В. |
Квачы́ |
| Т. |
Квача́мі |
| М. |
Квача́х |
ква́чык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ква́чык |
ква́чыкі |
| Р. |
ква́чыка |
ква́чыкаў |
| Д. |
ква́чыку |
ква́чыкам |
| В. |
ква́чык |
ква́чыкі |
| Т. |
ква́чыкам |
ква́чыкамі |
| М. |
ква́чыку |
ква́чыках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
квашані́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
квашані́на |
| Р. |
квашані́ны |
| Д. |
квашані́не |
| В. |
квашані́ну |
| Т. |
квашані́най квашані́наю |
| М. |
квашані́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.