Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

На́ўгальнае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

наўгаро́дска-маско́ўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	наўгаро́дска-маско́ўскі	наўгаро́дска-маско́ўская	наўгаро́дска-маско́ўскае	наўгаро́дска-маско́ўскія
Р.	наўгаро́дска-маско́ўскага	наўгаро́дска-маско́ўскай наўгаро́дска-маско́ўскае	наўгаро́дска-маско́ўскага	наўгаро́дска-маско́ўскіх
Д.	наўгаро́дска-маско́ўскаму	наўгаро́дска-маско́ўскай	наўгаро́дска-маско́ўскаму	наўгаро́дска-маско́ўскім
В.	наўгаро́дска-маско́ўскі (неадуш.) наўгаро́дска-маско́ўскага (адуш.)	наўгаро́дска-маско́ўскую	наўгаро́дска-маско́ўскае	наўгаро́дска-маско́ўскія (неадуш.) наўгаро́дска-маско́ўскіх (адуш.)
Т.	наўгаро́дска-маско́ўскім	наўгаро́дска-маско́ўскай наўгаро́дска-маско́ўскаю	наўгаро́дска-маско́ўскім	наўгаро́дска-маско́ўскімі
М.	наўгаро́дска-маско́ўскім	наўгаро́дска-маско́ўскай	наўгаро́дска-маско́ўскім	наўгаро́дска-маско́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

наўгаро́дска-пско́ўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	наўгаро́дска-пско́ўскі	наўгаро́дска-пско́ўская	наўгаро́дска-пско́ўскае	наўгаро́дска-пско́ўскія
Р.	наўгаро́дска-пско́ўскага	наўгаро́дска-пско́ўскай наўгаро́дска-пско́ўскае	наўгаро́дска-пско́ўскага	наўгаро́дска-пско́ўскіх
Д.	наўгаро́дска-пско́ўскаму	наўгаро́дска-пско́ўскай	наўгаро́дска-пско́ўскаму	наўгаро́дска-пско́ўскім
В.	наўгаро́дска-пско́ўскі (неадуш.) наўгаро́дска-пско́ўскага (адуш.)	наўгаро́дска-пско́ўскую	наўгаро́дска-пско́ўскае	наўгаро́дска-пско́ўскія (неадуш.) наўгаро́дска-пско́ўскіх (адуш.)
Т.	наўгаро́дска-пско́ўскім	наўгаро́дска-пско́ўскай наўгаро́дска-пско́ўскаю	наўгаро́дска-пско́ўскім	наўгаро́дска-пско́ўскімі
М.	наўгаро́дска-пско́ўскім	наўгаро́дска-пско́ўскай	наўгаро́дска-пско́ўскім	наўгаро́дска-пско́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

наўгаро́дскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	наўгаро́дскі	наўгаро́дская	наўгаро́дскае	наўгаро́дскія
Р.	наўгаро́дскага	наўгаро́дскай наўгаро́дскае	наўгаро́дскага	наўгаро́дскіх
Д.	наўгаро́дскаму	наўгаро́дскай	наўгаро́дскаму	наўгаро́дскім
В.	наўгаро́дскі (неадуш.) наўгаро́дскага (адуш.)	наўгаро́дскую	наўгаро́дскае	наўгаро́дскія (неадуш.) наўгаро́дскіх (адуш.)
Т.	наўгаро́дскім	наўгаро́дскай наўгаро́дскаю	наўгаро́дскім	наўгаро́дскімі
М.	наўгаро́дскім	наўгаро́дскай	наўгаро́дскім	наўгаро́дскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Наўгаро́ды

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

наўго́д

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
наўго́д	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

наўгру́нь

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
наўгру́нь	-	-

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

на́ўда

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

наўдага́д

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
наўдага́д	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

наўдаго́н

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
наўдаго́н	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum