вы́збіраць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́збіраю |
вы́збіраем |
| 2-я ас. |
вы́збіраеш |
вы́збіраеце |
| 3-я ас. |
вы́збірае |
вы́збіраюць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́збіраў |
вы́збіралі |
| ж. |
вы́збірала |
| н. |
вы́збірала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́збірай |
вы́збірайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́збіраўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вызбі́рвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
вызбі́рваецца |
вызбі́рваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
вызбі́рваўся |
вызбі́рваліся |
| ж. |
вызбі́рвалася |
| н. |
вызбі́рвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вызбі́рваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
вызбі́рваць
‘старанна збіраць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вызбі́рваю |
вызбі́рваем |
| 2-я ас. |
вызбі́рваеш |
вызбі́рваеце |
| 3-я ас. |
вызбі́рвае |
вызбі́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
вызбі́рваў |
вызбі́рвалі |
| ж. |
вызбі́рвала |
| н. |
вызбі́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вызбі́рвай |
вызбі́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вызбі́рваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́збыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́збудуся |
вы́збудземся |
| 2-я ас. |
вы́збудзешся |
вы́збудзецеся |
| 3-я ас. |
вы́збудзецца |
вы́збудуцца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́збыўся |
вы́збыліся |
| ж. |
вы́збылася |
| н. |
вы́збылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́збудзься |
вы́збудзьцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́збыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́зваленасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вы́зваленасць |
| Р. |
вы́зваленасці |
| Д. |
вы́зваленасці |
| В. |
вы́зваленасць |
| Т. |
вы́зваленасцю |
| М. |
вы́зваленасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
вызвале́нец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вызвале́нец |
вызвале́нцы |
| Р. |
вызвале́нца |
вызвале́нцаў |
| Д. |
вызвале́нцу |
вызвале́нцам |
| В. |
вызвале́нца |
вызвале́нцаў |
| Т. |
вызвале́нцам |
вызвале́нцамі |
| М. |
вызвале́нцу |
вызвале́нцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вызвале́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вызвале́нка |
вызвале́нкі |
| Р. |
вызвале́нкі |
вызвале́нак |
| Д. |
вызвале́нцы |
вызвале́нкам |
| В. |
вызвале́нку |
вызвале́нак |
| Т. |
вызвале́нкай вызвале́нкаю |
вызвале́нкамі |
| М. |
вызвале́нцы |
вызвале́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.
вызвале́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вызвале́нне |
| Р. |
вызвале́ння |
| Д. |
вызвале́нню |
| В. |
вызвале́нне |
| Т. |
вызвале́ннем |
| М. |
вызвале́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Вызвале́нне
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Вызвале́нне |
| Р. |
Вызвале́ння |
| Д. |
Вызвале́нню |
| В. |
Вызвале́нне |
| Т. |
Вызвале́ннем |
| М. |
Вызвале́нні |
вызвале́нчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вызвале́нчы |
вызвале́нчая |
вызвале́нчае |
вызвале́нчыя |
| Р. |
вызвале́нчага |
вызвале́нчай вызвале́нчае |
вызвале́нчага |
вызвале́нчых |
| Д. |
вызвале́нчаму |
вызвале́нчай |
вызвале́нчаму |
вызвале́нчым |
| В. |
вызвале́нчы (неадуш.) вызвале́нчага (адуш.) |
вызвале́нчую |
вызвале́нчае |
вызвале́нчыя (неадуш.) вызвале́нчых (адуш.) |
| Т. |
вызвале́нчым |
вызвале́нчай вызвале́нчаю |
вызвале́нчым |
вызвале́нчымі |
| М. |
вызвале́нчым |
вызвале́нчай |
вызвале́нчым |
вызвале́нчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.