Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)

кваліфікава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	кваліфіку́ю	кваліфіку́ем
2-я ас.	кваліфіку́еш	кваліфіку́еце
3-я ас.	кваліфіку́е	кваліфіку́юць
Прошлы час
м.	кваліфікава́ў	кваліфікава́лі
ж.	кваліфікава́ла
н.	кваліфікава́ла
Загадны лад
2-я ас.	кваліфіку́й	кваліфіку́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	кваліфіку́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кваліфікава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	кваліфіку́ю	кваліфіку́ем
2-я ас.	кваліфіку́еш	кваліфіку́еце
3-я ас.	кваліфіку́е	кваліфіку́юць
Прошлы час
м.	кваліфікава́ў	кваліфікава́лі
ж.	кваліфікава́ла
н.	кваліфікава́ла
Загадны лад
2-я ас.	кваліфіку́й	кваліфіку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час	кваліфікава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кваліфіка́нт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	кваліфіка́нт	кваліфіка́нты
Р.	кваліфіка́нта	кваліфіка́нтаў
Д.	кваліфіка́нту	кваліфіка́нтам
В.	кваліфіка́нта	кваліфіка́нтаў
Т.	кваліфіка́нтам	кваліфіка́нтамі
М.	кваліфіка́нце	кваліфіка́нтах

Крыніцы: piskunou2012.

кваліфіка́нтка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	кваліфіка́нтка	кваліфіка́нткі
Р.	кваліфіка́нткі	кваліфіка́нтак
Д.	кваліфіка́нтцы	кваліфіка́нткам
В.	кваліфіка́нтку	кваліфіка́нтак
Т.	кваліфіка́нткай кваліфіка́нткаю	кваліфіка́нткамі
М.	кваліфіка́нтцы	кваліфіка́нтках

Крыніцы: piskunou2012.

кваліфікаты́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	кваліфікаты́ў	кваліфікаты́вы
Р.	кваліфікаты́ва	кваліфікаты́ваў
Д.	кваліфікаты́ву	кваліфікаты́вам
В.	кваліфікаты́ў	кваліфікаты́вы
Т.	кваліфікаты́вам	кваліфікаты́вамі
М.	кваліфікаты́ве	кваліфікаты́вах

Крыніцы: piskunou2012.

кваліфікацы́йна-адбо́рачны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кваліфікацы́йна-адбо́рачны	кваліфікацы́йна-адбо́рачная	кваліфікацы́йна-адбо́рачнае	кваліфікацы́йна-адбо́рачныя
Р.	кваліфікацы́йна-адбо́рачнага	кваліфікацы́йна-адбо́рачнай кваліфікацы́йна-адбо́рачнае	кваліфікацы́йна-адбо́рачнага	кваліфікацы́йна-адбо́рачных
Д.	кваліфікацы́йна-адбо́рачнаму	кваліфікацы́йна-адбо́рачнай	кваліфікацы́йна-адбо́рачнаму	кваліфікацы́йна-адбо́рачным
В.	кваліфікацы́йна-адбо́рачны (неадуш.) кваліфікацы́йна-адбо́рачнага (адуш.)	кваліфікацы́йна-адбо́рачную	кваліфікацы́йна-адбо́рачнае	кваліфікацы́йна-адбо́рачныя (неадуш.) кваліфікацы́йна-адбо́рачных (адуш.)
Т.	кваліфікацы́йна-адбо́рачным	кваліфікацы́йна-адбо́рачнай кваліфікацы́йна-адбо́рачнаю	кваліфікацы́йна-адбо́рачным	кваліфікацы́йна-адбо́рачнымі
М.	кваліфікацы́йна-адбо́рачным	кваліфікацы́йна-адбо́рачнай	кваліфікацы́йна-адбо́рачным	кваліфікацы́йна-адбо́рачных

Крыніцы: piskunou2012.

кваліфікацы́йны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кваліфікацы́йны	кваліфікацы́йная	кваліфікацы́йнае	кваліфікацы́йныя
Р.	кваліфікацы́йнага	кваліфікацы́йнай кваліфікацы́йнае	кваліфікацы́йнага	кваліфікацы́йных
Д.	кваліфікацы́йнаму	кваліфікацы́йнай	кваліфікацы́йнаму	кваліфікацы́йным
В.	кваліфікацы́йны (неадуш.) кваліфікацы́йнага (адуш.)	кваліфікацы́йную	кваліфікацы́йнае	кваліфікацы́йныя (неадуш.) кваліфікацы́йных (адуш.)
Т.	кваліфікацы́йным	кваліфікацы́йнай кваліфікацы́йнаю	кваліфікацы́йным	кваліфікацы́йнымі
М.	кваліфікацы́йным	кваліфікацы́йнай	кваліфікацы́йным	кваліфікацы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кваліфіка́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	кваліфіка́цыя	кваліфіка́цыі
Р.	кваліфіка́цыі	кваліфіка́цый
Д.	кваліфіка́цыі	кваліфіка́цыям
В.	кваліфіка́цыю	кваліфіка́цыі
Т.	кваліфіка́цыяй кваліфіка́цыяю	кваліфіка́цыямі
М.	кваліфіка́цыі	кваліфіка́цыях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ква́нт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	ква́нт	ква́нты
Р.	ква́нта	ква́нтаў
Д.	ква́нту	ква́нтам
В.	ква́нт	ква́нты
Т.	ква́нтам	ква́нтамі
М.	ква́нце	ква́нтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

квантава́льнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	квантава́льнік	квантава́льнікі
Р.	квантава́льніка	квантава́льнікаў
Д.	квантава́льніку	квантава́льнікам
В.	квантава́льнік	квантава́льнікі
Т.	квантава́льнікам	квантава́льнікамі
М.	квантава́льніку	квантава́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)