скарбо́начны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скарбо́начны |
скарбо́начная |
скарбо́начнае |
скарбо́начныя |
| Р. |
скарбо́начнага |
скарбо́начнай скарбо́начнае |
скарбо́начнага |
скарбо́начных |
| Д. |
скарбо́начнаму |
скарбо́начнай |
скарбо́начнаму |
скарбо́начным |
| В. |
скарбо́начны (неадуш.) скарбо́начнага (адуш.) |
скарбо́начную |
скарбо́начнае |
скарбо́начныя (неадуш.) скарбо́начных (адуш.) |
| Т. |
скарбо́начным |
скарбо́начнай скарбо́начнаю |
скарбо́начным |
скарбо́начнымі |
| М. |
скарбо́начным |
скарбо́начнай |
скарбо́начным |
скарбо́начных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
скарбо́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
скарбо́нка |
скарбо́нкі |
| Р. |
скарбо́нкі |
скарбо́нак |
| Д. |
скарбо́нцы |
скарбо́нкам |
| В. |
скарбо́нку |
скарбо́нкі |
| Т. |
скарбо́нкай скарбо́нкаю |
скарбо́нкамі |
| М. |
скарбо́нцы |
скарбо́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
скарбу́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
скарбу́т |
| Р. |
скарбу́ту |
| Д. |
скарбу́ту |
| В. |
скарбу́т |
| Т. |
скарбу́там |
| М. |
скарбу́це |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
скарбу́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скарбу́тны |
скарбу́тная |
скарбу́тнае |
скарбу́тныя |
| Р. |
скарбу́тнага |
скарбу́тнай скарбу́тнае |
скарбу́тнага |
скарбу́тных |
| Д. |
скарбу́тнаму |
скарбу́тнай |
скарбу́тнаму |
скарбу́тным |
| В. |
скарбу́тны (неадуш.) скарбу́тнага (адуш.) |
скарбу́тную |
скарбу́тнае |
скарбу́тныя (неадуш.) скарбу́тных (адуш.) |
| Т. |
скарбу́тным |
скарбу́тнай скарбу́тнаю |
скарбу́тным |
скарбу́тнымі |
| М. |
скарбу́тным |
скарбу́тнай |
скарбу́тным |
скарбу́тных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Скарво́ды
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Скарво́ды |
| Р. |
Скарво́д Скарво́даў |
| Д. |
Скарво́дам |
| В. |
Скарво́ды |
| Т. |
Скарво́дамі |
| М. |
Скарво́дах |
ска́рга
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ска́рга |
ска́ргі |
| Р. |
ска́ргі |
ска́рг ска́ргаў |
| Д. |
ска́рзе |
ска́ргам |
| В. |
ска́ргу |
ска́ргі |
| Т. |
ска́ргай ска́ргаю |
ска́ргамі |
| М. |
ска́рзе |
ска́ргах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ска́ргавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ска́ргавы |
ска́ргавая |
ска́ргавае |
ска́ргавыя |
| Р. |
ска́ргавага |
ска́ргавай ска́ргавае |
ска́ргавага |
ска́ргавых |
| Д. |
ска́ргаваму |
ска́ргавай |
ска́ргаваму |
ска́ргавым |
| В. |
ска́ргавы (неадуш.) ска́ргавага (адуш.) |
ска́ргавую |
ска́ргавае |
ска́ргавыя (неадуш.) ска́ргавых (адуш.) |
| Т. |
ска́ргавым |
ска́ргавай ска́ргаваю |
ска́ргавым |
ска́ргавымі |
| М. |
ска́ргавым |
ска́ргавай |
ска́ргавым |
ска́ргавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ска́рдзіцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ска́рджуся |
ска́рдзімся |
| 2-я ас. |
ска́рдзішся |
ска́рдзіцеся |
| 3-я ас. |
ска́рдзіцца |
ска́рдзяцца |
| Прошлы час |
| м. |
ска́рдзіўся |
ска́рдзіліся |
| ж. |
ска́рдзілася |
| н. |
ска́рдзілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ска́рдзіся |
ска́рдзіцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ска́рдзячыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.