падсусе́дзіць
‘далучыць, падсяліць каго-небудзь да каго-небудзь у якасці суседа’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падсусе́джу |
падсусе́дзім |
| 2-я ас. |
падсусе́дзіш |
падсусе́дзіце |
| 3-я ас. |
падсусе́дзіць |
падсусе́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
падсусе́дзіў |
падсусе́дзілі |
| ж. |
падсусе́дзіла |
| н. |
падсусе́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падсусе́дзь |
падсусе́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падсусе́дзіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
падсусе́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падсусе́днік |
падсусе́днікі |
| Р. |
падсусе́дніка |
падсусе́днікаў |
| Д. |
падсусе́дніку |
падсусе́днікам |
| В. |
падсусе́дніка |
падсусе́днікаў |
| Т. |
падсусе́днікам |
падсусе́днікамі |
| М. |
падсусе́дніку |
падсусе́дніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
падсу́седства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
падсу́седства |
| Р. |
падсу́седства |
| Д. |
падсу́седству |
| В. |
падсу́седства |
| Т. |
падсу́седствам |
| М. |
падсу́седстве |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012.
падсусе́дства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
падсусе́дства |
| Р. |
падсусе́дства |
| Д. |
падсусе́дству |
| В. |
падсусе́дства |
| Т. |
падсусе́дствам |
| М. |
падсусе́дстве |
Крыніцы:
piskunou2012.
падсуту́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падсуту́лены |
падсуту́леная |
падсуту́ленае |
падсуту́леныя |
| Р. |
падсуту́ленага |
падсуту́ленай падсуту́ленае |
падсуту́ленага |
падсуту́леных |
| Д. |
падсуту́ленаму |
падсуту́ленай |
падсуту́ленаму |
падсуту́леным |
| В. |
падсуту́лены (неадуш.) падсуту́ленага (адуш.) |
падсуту́леную |
падсуту́ленае |
падсуту́леныя (неадуш.) падсуту́леных (адуш.) |
| Т. |
падсуту́леным |
падсуту́ленай падсуту́ленаю |
падсуту́леным |
падсуту́ленымі |
| М. |
падсуту́леным |
падсуту́ленай |
падсуту́леным |
падсуту́леных |
Крыніцы:
piskunou2012.
падсу́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падсу́шаны |
падсу́шаная |
падсу́шанае |
падсу́шаныя |
| Р. |
падсу́шанага |
падсу́шанай падсу́шанае |
падсу́шанага |
падсу́шаных |
| Д. |
падсу́шанаму |
падсу́шанай |
падсу́шанаму |
падсу́шаным |
| В. |
падсу́шаны (неадуш.) падсу́шанага (адуш.) |
падсу́шаную |
падсу́шанае |
падсу́шаныя (неадуш.) падсу́шаных (адуш.) |
| Т. |
падсу́шаным |
падсу́шанай падсу́шанаю |
падсу́шаным |
падсу́шанымі |
| М. |
падсу́шаным |
падсу́шанай |
падсу́шаным |
падсу́шаных |
Кароткая форма: падсу́шана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
падсу́шванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
падсу́шванне |
| Р. |
падсу́швання |
| Д. |
падсу́шванню |
| В. |
падсу́шванне |
| Т. |
падсу́шваннем |
| М. |
падсу́шванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
падсу́швацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падсу́шваюся |
падсу́шваемся |
| 2-я ас. |
падсу́шваешся |
падсу́шваецеся |
| 3-я ас. |
падсу́шваецца |
падсу́шваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
падсу́шваўся |
падсу́шваліся |
| ж. |
падсу́швалася |
| н. |
падсу́швалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падсу́швайся |
падсу́швайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
падсу́шваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.