скарата́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
скарата́ю |
скарата́ем |
| 2-я ас. |
скарата́еш |
скарата́еце |
| 3-я ас. |
скарата́е |
скарата́юць |
| Прошлы час |
| м. |
скарата́ў |
скарата́лі |
| ж. |
скарата́ла |
| н. |
скарата́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
скарата́й |
скарата́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
скарата́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
скара́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скара́ўлены |
скара́ўленая |
скара́ўленае |
скара́ўленыя |
| Р. |
скара́ўленага |
скара́ўленай скара́ўленае |
скара́ўленага |
скара́ўленых |
| Д. |
скара́ўленаму |
скара́ўленай |
скара́ўленаму |
скара́ўленым |
| В. |
скара́ўлены (неадуш.) скара́ўленага (адуш.) |
скара́ўленую |
скара́ўленае |
скара́ўленыя (неадуш.) скара́ўленых (адуш.) |
| Т. |
скара́ўленым |
скара́ўленай скара́ўленаю |
скара́ўленым |
скара́ўленымі |
| М. |
скара́ўленым |
скара́ўленай |
скара́ўленым |
скара́ўленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
скарахо́д
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
скарахо́д |
скарахо́ды |
| Р. |
скарахо́да |
скарахо́даў |
| Д. |
скарахо́ду |
скарахо́дам |
| В. |
скарахо́да |
скарахо́даў |
| Т. |
скарахо́дам |
скарахо́дамі |
| М. |
скарахо́дзе |
скарахо́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
скарахо́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скарахо́дны |
скарахо́дная |
скарахо́днае |
скарахо́дныя |
| Р. |
скарахо́днага |
скарахо́днай скарахо́днае |
скарахо́днага |
скарахо́дных |
| Д. |
скарахо́днаму |
скарахо́днай |
скарахо́днаму |
скарахо́дным |
| В. |
скарахо́дны (неадуш.) скарахо́днага (адуш.) |
скарахо́дную |
скарахо́днае |
скарахо́дныя (неадуш.) скарахо́дных (адуш.) |
| Т. |
скарахо́дным |
скарахо́днай скарахо́днаю |
скарахо́дным |
скарахо́днымі |
| М. |
скарахо́дным |
скарахо́днай |
скарахо́дным |
скарахо́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Скарахо́ды
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Скарахо́ды |
| Р. |
Скарахо́даў |
| Д. |
Скарахо́дам |
| В. |
Скарахо́ды |
| Т. |
Скарахо́дамі |
| М. |
Скарахо́дах |
скараце́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скараце́льны |
скараце́льная |
скараце́льнае |
скараце́льныя |
| Р. |
скараце́льнага |
скараце́льнай скараце́льнае |
скараце́льнага |
скараце́льных |
| Д. |
скараце́льнаму |
скараце́льнай |
скараце́льнаму |
скараце́льным |
| В. |
скараце́льны (неадуш.) скараце́льнага (адуш.) |
скараце́льную |
скараце́льнае |
скараце́льныя (неадуш.) скараце́льных (адуш.) |
| Т. |
скараце́льным |
скараце́льнай скараце́льнаю |
скараце́льным |
скараце́льнымі |
| М. |
скараце́льным |
скараце́льнай |
скараце́льным |
скараце́льных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
скараце́чна
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| скараце́чна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
скараце́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
скараце́чнасць |
| Р. |
скараце́чнасці |
| Д. |
скараце́чнасці |
| В. |
скараце́чнасць |
| Т. |
скараце́чнасцю |
| М. |
скараце́чнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
скараце́чны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скараце́чны |
скараце́чная |
скараце́чнае |
скараце́чныя |
| Р. |
скараце́чнага |
скараце́чнай скараце́чнае |
скараце́чнага |
скараце́чных |
| Д. |
скараце́чнаму |
скараце́чнай |
скараце́чнаму |
скараце́чным |
| В. |
скараце́чны (неадуш.) скараце́чнага (адуш.) |
скараце́чную |
скараце́чнае |
скараце́чныя (неадуш.) скараце́чных (адуш.) |
| Т. |
скараце́чным |
скараце́чнай скараце́чнаю |
скараце́чным |
скараце́чнымі |
| М. |
скараце́чным |
скараце́чнай |
скараце́чным |
скараце́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.