квазівучо́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
квазівучо́ны |
квазівучо́ная |
квазівучо́нае |
квазівучо́ныя |
| Р. |
квазівучо́нага |
квазівучо́най квазівучо́нае |
квазівучо́нага |
квазівучо́ных |
| Д. |
квазівучо́наму |
квазівучо́най |
квазівучо́наму |
квазівучо́ным |
| В. |
квазівучо́ны (неадуш.) квазівучо́нага (адуш.) |
квазівучо́ную |
квазівучо́нае |
квазівучо́ныя (неадуш.) квазівучо́ных (адуш.) |
| Т. |
квазівучо́ным |
квазівучо́най квазівучо́наю |
квазівучо́ным |
квазівучо́нымі |
| М. |
квазівучо́ным |
квазівучо́най |
квазівучо́ным |
квазівучо́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
квазігро́шы
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
квазігро́шы |
| Р. |
квазігро́шаў |
| Д. |
квазігро́шам |
| В. |
квазігро́шы |
| Т. |
квазігро́шамі |
| М. |
квазігро́шах |
Крыніцы:
piskunou2012.
квазізо́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
квазізо́рка |
квазізо́ркі |
| Р. |
квазізо́ркі |
квазізо́рак |
| Д. |
квазізо́рцы |
квазізо́ркам |
| В. |
квазізо́рку |
квазізо́ркі |
| Т. |
квазізо́ркай квазізо́ркаю |
квазізо́ркамі |
| М. |
квазізо́рцы |
квазізо́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.