скараба́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
скараба́чваецца |
скараба́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
скараба́чваўся |
скараба́чваліся |
| ж. |
скараба́чвалася |
| н. |
скараба́чвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
скараба́чваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
скараба́чваць
‘гнуць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
скараба́чваю |
скараба́чваем |
| 2-я ас. |
скараба́чваеш |
скараба́чваеце |
| 3-я ас. |
скараба́чвае |
скараба́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
скараба́чваў |
скараба́чвалі |
| ж. |
скараба́чвала |
| н. |
скараба́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
скараба́чвай |
скараба́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
скараба́чваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
скарабе́й
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
скарабе́й |
скарабе́і |
| Р. |
скарабе́я |
скарабе́яў |
| Д. |
скарабе́ю |
скарабе́ям |
| В. |
скарабе́я |
скарабе́яў |
| Т. |
скарабе́ем |
скарабе́ямі |
| М. |
скарабе́і |
скарабе́ях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
скарава́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
скарава́рка |
скарава́ркі |
| Р. |
скарава́ркі |
скарава́рак |
| Д. |
скарава́рцы |
скарава́ркам |
| В. |
скарава́рку |
скарава́ркі |
| Т. |
скарава́ркай скарава́ркаю |
скарава́ркамі |
| М. |
скарава́рцы |
скарава́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
скара́вець
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
скара́вее |
скара́веюць |
| Прошлы час |
| м. |
скара́веў |
скара́велі |
| ж. |
скара́вела |
| н. |
скара́вела |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
скара́веўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
скара́віць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
скара́ўлю |
скара́вім |
| 2-я ас. |
скара́віш |
скара́віце |
| 3-я ас. |
скара́віць |
скара́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
скара́віў |
скара́вілі |
| ж. |
скара́віла |
| н. |
скара́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
скара́ў |
скара́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
скара́віўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Скарада́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Скарада́ |
| Р. |
Скарады́ |
| Д. |
Скарадзе́ |
| В. |
Скараду́ |
| Т. |
Скарадо́й Скарадо́ю |
| М. |
Скарадзе́ |
скараджэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
скараджэ́нне |
| Р. |
скараджэ́ння |
| Д. |
скараджэ́нню |
| В. |
скараджэ́нне |
| Т. |
скараджэ́ннем |
| М. |
скараджэ́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Скарадзі́ца
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Скарадзі́ца |
| Р. |
Скарадзі́цы |
| Д. |
Скарадзі́цы |
| В. |
Скарадзі́цу |
| Т. |
Скарадзі́цай Скарадзі́цаю |
| М. |
Скарадзі́цы |
скарадзі́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
скаро́дзіцца |
скаро́дзяцца |
| Прошлы час |
| м. |
скарадзі́ўся |
скарадзі́ліся |
| ж. |
скарадзі́лася |
| н. |
скарадзі́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.