заку́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заку́ты |
заку́тая |
заку́тае |
заку́тыя |
| Р. |
заку́тага |
заку́тай заку́тае |
заку́тага |
заку́тых |
| Д. |
заку́таму |
заку́тай |
заку́таму |
заку́тым |
| В. |
заку́ты (неадуш.) заку́тага (адуш.) |
заку́тую |
заку́тае |
заку́тыя (неадуш.) заку́тых (адуш.) |
| Т. |
заку́тым |
заку́тай заку́таю |
заку́тым |
заку́тымі |
| М. |
заку́тым |
заку́тай |
заку́тым |
заку́тых |
Кароткая форма: заку́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заку́цце
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заку́цце |
заку́цці |
| Р. |
заку́цця |
заку́ццяў |
| Д. |
заку́ццю |
заку́ццям |
| В. |
заку́цце |
заку́цці |
| Т. |
заку́ццем |
заку́ццямі |
| М. |
заку́цці |
заку́ццях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Заку́цце
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Заку́цце |
| Р. |
Заку́цця |
| Д. |
Заку́ццю |
| В. |
Заку́цце |
| Т. |
Заку́ццем |
| М. |
Заку́цці |
заку́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закую́ |
закуё́м |
| 2-я ас. |
закуе́ш |
закуяце́ |
| 3-я ас. |
закуе́ |
закую́ць |
| Прошлы час |
| м. |
заку́ў |
заку́лі |
| ж. |
заку́ла |
| н. |
заку́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заку́й |
заку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заку́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
закучара́віцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закучара́ўлюся |
закучара́вімся |
| 2-я ас. |
закучара́вішся |
закучара́віцеся |
| 3-я ас. |
закучара́віцца |
закучара́вяцца |
| Прошлы час |
| м. |
закучара́віўся |
закучара́віліся |
| ж. |
закучара́вілася |
| н. |
закучара́вілася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
закучара́віўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
закучара́віць
‘зрабіць каго-небудзь, што-небудзь кучаравым’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закучара́ўлю |
закучара́вім |
| 2-я ас. |
закучара́віш |
закучара́віце |
| 3-я ас. |
закучара́віць |
закучара́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
закучара́віў |
закучара́вілі |
| ж. |
закучара́віла |
| н. |
закучара́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закучара́ў |
закучара́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
закучара́віўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
закучара́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
закучара́ўлены |
закучара́ўленая |
закучара́ўленае |
закучара́ўленыя |
| Р. |
закучара́ўленага |
закучара́ўленай закучара́ўленае |
закучара́ўленага |
закучара́ўленых |
| Д. |
закучара́ўленаму |
закучара́ўленай |
закучара́ўленаму |
закучара́ўленым |
| В. |
закучара́ўлены (неадуш.) закучара́ўленага (адуш.) |
закучара́ўленую |
закучара́ўленае |
закучара́ўленыя (неадуш.) закучара́ўленых (адуш.) |
| Т. |
закучара́ўленым |
закучара́ўленай закучара́ўленаю |
закучара́ўленым |
закучара́ўленымі |
| М. |
закучара́ўленым |
закучара́ўленай |
закучара́ўленым |
закучара́ўленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
заку́шаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заку́шаны |
заку́шаная |
заку́шанае |
заку́шаныя |
| Р. |
заку́шанага |
заку́шанай заку́шанае |
заку́шанага |
заку́шаных |
| Д. |
заку́шанаму |
заку́шанай |
заку́шанаму |
заку́шаным |
| В. |
заку́шаны (неадуш.) заку́шанага (адуш.) |
заку́шаную |
заку́шанае |
заку́шаныя (неадуш.) заку́шаных (адуш.) |
| Т. |
заку́шаным |
заку́шанай заку́шанаю |
заку́шаным |
заку́шанымі |
| М. |
заку́шаным |
заку́шанай |
заку́шаным |
заку́шаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.