заку́раны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заку́раны |
заку́раная |
заку́ранае |
заку́раныя |
| Р. |
заку́ранага |
заку́ранай заку́ранае |
заку́ранага |
заку́раных |
| Д. |
заку́ранаму |
заку́ранай |
заку́ранаму |
заку́раным |
| В. |
заку́раны (неадуш.) заку́ранага (адуш.) |
заку́раную |
заку́ранае |
заку́раныя (неадуш.) заку́раных (адуш.) |
| Т. |
заку́раным |
заку́ранай заку́ранаю |
заку́раным |
заку́ранымі |
| М. |
заку́раным |
заку́ранай |
заку́раным |
заку́раных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
заку́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заку́раны |
заку́раная |
заку́ранае |
заку́раныя |
| Р. |
заку́ранага |
заку́ранай заку́ранае |
заку́ранага |
заку́раных |
| Д. |
заку́ранаму |
заку́ранай |
заку́ранаму |
заку́раным |
| В. |
заку́раны (неадуш.) заку́ранага (адуш.) |
заку́раную |
заку́ранае |
заку́раныя (неадуш.) заку́раных (адуш.) |
| Т. |
заку́раным |
заку́ранай заку́ранаю |
заку́раным |
заку́ранымі |
| М. |
заку́раным |
заку́ранай |
заку́раным |
заку́раных |
Кароткая форма: заку́рана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
заку́раць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заку́раю |
заку́раем |
| 2-я ас. |
заку́раеш |
заку́раеце |
| 3-я ас. |
заку́рае |
заку́раюць |
| Прошлы час |
| м. |
заку́раў |
заку́ралі |
| ж. |
заку́рала |
| н. |
заку́рала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заку́раўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
заку́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
заку́рванне |
| Р. |
заку́рвання |
| Д. |
заку́рванню |
| В. |
заку́рванне |
| Т. |
заку́рваннем |
| М. |
заку́рванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
заку́рвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заку́рваюся |
заку́рваемся |
| 2-я ас. |
заку́рваешся |
заку́рваецеся |
| 3-я ас. |
заку́рваецца |
заку́рваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
заку́рваўся |
заку́рваліся |
| ж. |
заку́рвалася |
| н. |
заку́рвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заку́рваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заку́рваю |
заку́рваем |
| 2-я ас. |
заку́рваеш |
заку́рваеце |
| 3-я ас. |
заку́рвае |
заку́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
заку́рваў |
заку́рвалі |
| ж. |
заку́рвала |
| н. |
заку́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заку́рвай |
заку́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заку́рваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
закурга́ньваць
‘хаваць каго-небудзь у кургане’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закурга́ньваю |
закурга́ньваем |
| 2-я ас. |
закурга́ньваеш |
закурга́ньваеце |
| 3-я ас. |
закурга́ньвае |
закурга́ньваюць |
| Прошлы час |
| м. |
закурга́ньваў |
закурга́ньвалі |
| ж. |
закурга́ньвала |
| н. |
закурга́ньвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закурга́ньвай |
закурга́ньвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
закурга́ньваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Заку́р’е
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Заку́р’е |
| Р. |
Заку́р’я |
| Д. |
Заку́р’ю |
| В. |
Заку́р’е |
| Т. |
Заку́р’ем |
| М. |
Заку́р’і |
заку́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заку́рка |
заку́ркі |
| Р. |
заку́ркі |
заку́рак |
| Д. |
заку́рцы |
заку́ркам |
| В. |
заку́рку |
заку́ркі |
| Т. |
заку́ркай заку́ркаю |
заку́ркамі |
| М. |
заку́рцы |
заку́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.