Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

зако́паны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зако́паны зако́паная зако́панае зако́паныя
Р. зако́панага зако́панай
зако́панае
зако́панага зако́паных
Д. зако́панаму зако́панай зако́панаму зако́паным
В. зако́паны
зако́панага
зако́паную зако́панае зако́паныя
зако́паных
Т. зако́паным зако́панай
зако́панаю
зако́паным зако́панымі
М. зако́паным зако́панай зако́паным зако́паных

Кароткая форма: зако́пана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

зако́пванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. зако́пванне
Р. зако́пвання
Д. зако́пванню
В. зако́пванне
Т. зако́пваннем
М. зако́пванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

зако́пвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. зако́пваюся зако́пваемся
2-я ас. зако́пваешся зако́пваецеся
3-я ас. зако́пваецца зако́пваюцца
Прошлы час
м. зако́пваўся зако́пваліся
ж. зако́пвалася
н. зако́пвалася
Загадны лад
2-я ас. зако́пвайся зако́пвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час зако́пваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зако́пваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. зако́пваю зако́пваем
2-я ас. зако́пваеш зако́пваеце
3-я ас. зако́пвае зако́пваюць
Прошлы час
м. зако́пваў зако́пвалі
ж. зако́пвала
н. зако́пвала
Загадны лад
2-я ас. зако́пвай зако́пвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час зако́пваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зако́пчаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зако́пчаны зако́пчаная зако́пчанае зако́пчаныя
Р. зако́пчанага зако́пчанай
зако́пчанае
зако́пчанага зако́пчаных
Д. зако́пчанаму зако́пчанай зако́пчанаму зако́пчаным
В. зако́пчаны (неадуш.)
зако́пчанага (адуш.)
зако́пчаную зако́пчанае зако́пчаныя (неадуш.)
зако́пчаных (адуш.)
Т. зако́пчаным зако́пчанай
зако́пчанаю
зако́пчаным зако́пчанымі
М. зако́пчаным зако́пчанай зако́пчаным зако́пчаных

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

зако́пчаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зако́пчаны зако́пчаная зако́пчанае зако́пчаныя
Р. зако́пчанага зако́пчанай
зако́пчанае
зако́пчанага зако́пчаных
Д. зако́пчанаму зако́пчанай зако́пчанаму зако́пчаным
В. зако́пчаны (неадуш.)
зако́пчанага (адуш.)
зако́пчаную зако́пчанае зако́пчаныя (неадуш.)
зако́пчаных (адуш.)
Т. зако́пчаным зако́пчанай
зако́пчанаю
зако́пчаным зако́пчанымі
М. зако́пчаным зако́пчанай зако́пчаным зако́пчаных

Кароткая форма: зако́пчана.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

зако́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. зако́р зако́ры
Р. зако́ру зако́раў
Д. зако́ру зако́рам
В. зако́р зако́ры
Т. зако́рам зако́рамі
М. зако́ры зако́рах

Крыніцы: piskunou2012.

зако́ратка

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
зако́ратка - -

Крыніцы: piskunou2012.

Зако́р’е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Зако́р’е
Р. Зако́р’я
Д. Зако́р’ю
В. Зако́р’е
Т. Зако́р’ем
М. Зако́р’і

Зако́ркі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Зако́ркі
Р. Зако́рак
Зако́ркаў
Д. Зако́ркам
В. Зако́ркі
Т. Зако́ркамі
М. Зако́рках