прыгаблё́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыгаблё́ваны |
прыгаблё́ваная |
прыгаблё́ванае |
прыгаблё́ваныя |
| Р. |
прыгаблё́ванага |
прыгаблё́ванай
прыгаблё́ванае |
прыгаблё́ванага |
прыгаблё́ваных |
| Д. |
прыгаблё́ванаму |
прыгаблё́ванай |
прыгаблё́ванаму |
прыгаблё́ваным |
| В. |
прыгаблё́ваны
прыгаблё́ванага |
прыгаблё́ваную |
прыгаблё́ванае |
прыгаблё́ваныя
прыгаблё́ваных |
| Т. |
прыгаблё́ваным |
прыгаблё́ванай
прыгаблё́ванаю |
прыгаблё́ваным |
прыгаблё́ванымі |
| М. |
прыгаблё́ваным |
прыгаблё́ванай |
прыгаблё́ваным |
прыгаблё́ваных |
Кароткая форма: прыгаблё́вана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012.
прыгаблё́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыгаблё́ўваецца |
прыгаблё́ўваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыгаблё́ўваўся |
прыгаблё́ўваліся |
| ж. |
прыгаблё́ўвалася |
| н. |
прыгаблё́ўвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыгаблё́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыгаблё́ўваю |
прыгаблё́ўваем |
| 2-я ас. |
прыгаблё́ўваеш |
прыгаблё́ўваеце |
| 3-я ас. |
прыгаблё́ўвае |
прыгаблё́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыгаблё́ўваў |
прыгаблё́ўвалі |
| ж. |
прыгаблё́ўвала |
| н. |
прыгаблё́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прыгаблё́ўвай |
прыгаблё́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
прыгаблё́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыгаблява́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыгаблява́ны |
прыгаблява́ная |
прыгаблява́нае |
прыгаблява́ныя |
| Р. |
прыгаблява́нага |
прыгаблява́най
прыгаблява́нае |
прыгаблява́нага |
прыгаблява́ных |
| Д. |
прыгаблява́наму |
прыгаблява́най |
прыгаблява́наму |
прыгаблява́ным |
| В. |
прыгаблява́ны (неадуш.)
прыгаблява́нага (адуш.) |
прыгаблява́ную |
прыгаблява́нае |
прыгаблява́ныя (неадуш.)
прыгаблява́ных (адуш.) |
| Т. |
прыгаблява́ным |
прыгаблява́най
прыгаблява́наю |
прыгаблява́ным |
прыгаблява́нымі |
| М. |
прыгаблява́ным |
прыгаблява́най |
прыгаблява́ным |
прыгаблява́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыгаблява́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыгаблява́ны |
прыгаблява́ная |
прыгаблява́нае |
прыгаблява́ныя |
| Р. |
прыгаблява́нага |
прыгаблява́най
прыгаблява́нае |
прыгаблява́нага |
прыгаблява́ных |
| Д. |
прыгаблява́наму |
прыгаблява́най |
прыгаблява́наму |
прыгаблява́ным |
| В. |
прыгаблява́ны (неадуш.)
прыгаблява́нага (адуш.) |
прыгаблява́ную |
прыгаблява́нае |
прыгаблява́ныя (неадуш.)
прыгаблява́ных (адуш.) |
| Т. |
прыгаблява́ным |
прыгаблява́най
прыгаблява́наю |
прыгаблява́ным |
прыгаблява́нымі |
| М. |
прыгаблява́ным |
прыгаблява́най |
прыгаблява́ным |
прыгаблява́ных |
Кароткая форма: прыгаблява́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыгаблява́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыгаблю́ю |
прыгаблю́ем |
| 2-я ас. |
прыгаблю́еш |
прыгаблю́еце |
| 3-я ас. |
прыгаблю́е |
прыгаблю́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыгаблява́ў |
прыгаблява́лі |
| ж. |
прыгаблява́ла |
| н. |
прыгаблява́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прыгаблю́й |
прыгаблю́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прыгаблява́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыгава́рвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыгава́рваецца |
прыгава́рваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыгава́рваўся |
прыгава́рваліся |
| ж. |
прыгава́рвалася |
| н. |
прыгава́рвалася |
Крыніцы:
sbm2012.
прыгава́рваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыгава́рваю |
прыгава́рваем |
| 2-я ас. |
прыгава́рваеш |
прыгава́рваеце |
| 3-я ас. |
прыгава́рвае |
прыгава́рваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыгава́рваў |
прыгава́рвалі |
| ж. |
прыгава́рвала |
| н. |
прыгава́рвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прыгава́рвай |
прыгава́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
прыгава́рваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
sbm2012.
прыгавары́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыгавару́ |
прыгаво́рым |
| 2-я ас. |
прыгаво́рыш |
прыгаво́рыце |
| 3-я ас. |
прыгаво́рыць |
прыгаво́раць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыгавары́ў |
прыгавары́лі |
| ж. |
прыгавары́ла |
| н. |
прыгавары́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прыгавары́ |
прыгавары́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прыгавары́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыгаво́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыгаво́р |
прыгаво́ры |
| Р. |
прыгаво́ру |
прыгаво́раў |
| Д. |
прыгаво́ру |
прыгаво́рам |
| В. |
прыгаво́р |
прыгаво́ры |
| Т. |
прыгаво́рам |
прыгаво́рамі |
| М. |
прыгаво́ры |
прыгаво́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.