Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

скандзіро́вачны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	скандзіро́вачны	скандзіро́вачная	скандзіро́вачнае	скандзіро́вачныя
Р.	скандзіро́вачнага	скандзіро́вачнай скандзіро́вачнае	скандзіро́вачнага	скандзіро́вачных
Д.	скандзіро́вачнаму	скандзіро́вачнай	скандзіро́вачнаму	скандзіро́вачным
В.	скандзіро́вачны (неадуш.) скандзіро́вачнага (адуш.)	скандзіро́вачную	скандзіро́вачнае	скандзіро́вачныя (неадуш.) скандзіро́вачных (адуш.)
Т.	скандзіро́вачным	скандзіро́вачнай скандзіро́вачнаю	скандзіро́вачным	скандзіро́вачнымі
М.	скандзіро́вачным	скандзіро́вачнай	скандзіро́вачным	скандзіро́вачных

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

скандзіро́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	скандзіро́ўка
Р.	скандзіро́ўкі
Д.	скандзіро́ўцы
В.	скандзіро́ўку
Т.	скандзіро́ўкай скандзіро́ўкаю
М.	скандзіро́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

ска́ндыевы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ска́ндыевы	ска́ндыевая	ска́ндыевае	ска́ндыевыя
Р.	ска́ндыевага	ска́ндыевай ска́ндыевае	ска́ндыевага	ска́ндыевых
Д.	ска́ндыеваму	ска́ндыевай	ска́ндыеваму	ска́ндыевым
В.	ска́ндыевы (неадуш.) ска́ндыевага (адуш.)	ска́ндыевую	ска́ндыевае	ска́ндыевыя (неадуш.) ска́ндыевых (адуш.)
Т.	ска́ндыевым	ска́ндыевай ска́ндыеваю	ска́ндыевым	ска́ндыевымі
М.	ска́ндыевым	ска́ндыевай	ска́ндыевым	ска́ндыевых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

ска́ндый

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

скандына́вец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012.

скандынаві́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

скандынаві́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

скандынавісты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	скандынавісты́чны	скандынавісты́чная	скандынавісты́чнае	скандынавісты́чныя
Р.	скандынавісты́чнага	скандынавісты́чнай скандынавісты́чнае	скандынавісты́чнага	скандынавісты́чных
Д.	скандынавісты́чнаму	скандынавісты́чнай	скандынавісты́чнаму	скандынавісты́чным
В.	скандынавісты́чны (неадуш.) скандынавісты́чнага (адуш.)	скандынавісты́чную	скандынавісты́чнае	скандынавісты́чныя (неадуш.) скандынавісты́чных (адуш.)
Т.	скандынавісты́чным	скандынавісты́чнай скандынавісты́чнаю	скандынавісты́чным	скандынавісты́чнымі
М.	скандынавісты́чным	скандынавісты́чнай	скандынавісты́чным	скандынавісты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

скандынаві́сцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	скандынаві́сцкі	скандынаві́сцкая	скандынаві́сцкае	скандынаві́сцкія
Р.	скандынаві́сцкага	скандынаві́сцкай скандынаві́сцкае	скандынаві́сцкага	скандынаві́сцкіх
Д.	скандынаві́сцкаму	скандынаві́сцкай	скандынаві́сцкаму	скандынаві́сцкім
В.	скандынаві́сцкі (неадуш.) скандынаві́сцкага (адуш.)	скандынаві́сцкую	скандынаві́сцкае	скандынаві́сцкія (неадуш.) скандынаві́сцкіх (адуш.)
Т.	скандынаві́сцкім	скандынаві́сцкай скандынаві́сцкаю	скандынаві́сцкім	скандынаві́сцкімі
М.	скандынаві́сцкім	скандынаві́сцкай	скандынаві́сцкім	скандынаві́сцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Скандына́вія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum