загле́йваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
загле́йваю |
загле́йваем |
| 2-я ас. |
загле́йваеш |
загле́йваеце |
| 3-я ас. |
загле́йвае |
загле́йваюць |
| Прошлы час |
| м. |
загле́йваў |
загле́йвалі |
| ж. |
загле́йвала |
| н. |
загле́йвала |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
загле́йваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Заглі́ннае
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
Заглі́ннае |
| Р. |
Заглі́ннага |
| Д. |
Заглі́ннаму |
| В. |
Заглі́ннае |
| Т. |
Заглі́нным |
| М. |
Заглі́нным |
Заглі́ннікі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Заглі́ннікі |
| Р. |
Заглі́ннікаў |
| Д. |
Заглі́ннікам |
| В. |
Заглі́ннікі |
| Т. |
Заглі́ннікамі |
| М. |
Заглі́нніках |
загло́тачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
загло́тачны |
загло́тачная |
загло́тачнае |
загло́тачныя |
| Р. |
загло́тачнага |
загло́тачнай загло́тачнае |
загло́тачнага |
загло́тачных |
| Д. |
загло́тачнаму |
загло́тачнай |
загло́тачнаму |
загло́тачным |
| В. |
загло́тачны (неадуш.) загло́тачнага (адуш.) |
загло́тачную |
загло́тачнае |
загло́тачныя (неадуш.) загло́тачных (адуш.) |
| Т. |
загло́тачным |
загло́тачнай загло́тачнаю |
загло́тачным |
загло́тачнымі |
| М. |
загло́тачным |
загло́тачнай |
загло́тачным |
загло́тачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
заглуздзі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заглузджу́ся |
заглуздзі́мся |
| 2-я ас. |
заглуздзі́шся |
заглуздзіце́ся |
| 3-я ас. |
заглуздзі́цца |
заглуздзя́цца |
| Прошлы час |
| м. |
заглуздзі́ўся |
заглуздзі́ліся |
| ж. |
заглуздзі́лася |
| н. |
заглуздзі́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заглуздзі́ся |
заглуздзі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заглуздзі́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
заглуздзі́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
заглуздзі́ць |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
заглуздзі́ла |
Крыніцы:
piskunou2012.
заглуме́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заглуме́ю |
заглуме́ем |
| 2-я ас. |
заглуме́еш |
заглуме́еце |
| 3-я ас. |
заглуме́е |
заглуме́юць |
| Прошлы час |
| м. |
заглуме́ў |
заглуме́лі |
| ж. |
заглуме́ла |
| н. |
заглуме́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заглуме́й |
заглуме́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заглуме́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
заглумле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
заглумле́нне |
| Р. |
заглумле́ння |
| Д. |
заглумле́нню |
| В. |
заглумле́нне |
| Т. |
заглумле́ннем |
| М. |
заглумле́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.