загара́джваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
загара́джваю |
загара́джваем |
| 2-я ас. |
загара́джваеш |
загара́джваеце |
| 3-я ас. |
загара́джвае |
загара́джваюць |
| Прошлы час |
| м. |
загара́джваў |
загара́джвалі |
| ж. |
загара́джвала |
| н. |
загара́джвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
загара́джвай |
загара́джвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
загара́джваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
загараджэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
загараджэ́нне |
| Р. |
загараджэ́ння |
| Д. |
загараджэ́нню |
| В. |
загараджэ́нне |
| Т. |
загараджэ́ннем |
| М. |
загараджэ́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
загарадзі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
загараджу́ся |
загаро́дзімся |
| 2-я ас. |
загаро́дзішся |
загаро́дзіцеся |
| 3-я ас. |
загаро́дзіцца |
загаро́дзяцца |
| Прошлы час |
| м. |
загарадзі́ўся |
загарадзі́ліся |
| ж. |
загарадзі́лася |
| н. |
загарадзі́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
загарадзі́ся |
загарадзі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
загарадзі́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
загарадзі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
загараджу́ |
загаро́дзім |
| 2-я ас. |
загаро́дзіш |
загаро́дзіце |
| 3-я ас. |
загаро́дзіць |
загаро́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
загарадзі́ў |
загарадзі́лі |
| ж. |
загарадзі́ла |
| н. |
загарадзі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
загарадзі́ |
загарадзі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
загарадзі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
за́гарадзь
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
за́гарадзь |
за́гарадзі |
| Р. |
за́гарадзі |
за́гарадзей за́гарадзяў |
| Д. |
за́гарадзі |
за́гарадзям |
| В. |
за́гарадзь |
за́гарадзі |
| Т. |
за́гараддзю |
за́гарадзямі |
| М. |
за́гарадзі |
за́гарадзях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
за́гарадка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
за́гарадка |
за́гарадкі |
| Р. |
за́гарадкі |
за́гарадак |
| Д. |
за́гарадцы |
за́гарадкам |
| В. |
за́гарадку |
за́гарадкі |
| Т. |
за́гарадкай за́гарадкаю |
за́гарадкамі |
| М. |
за́гарадцы |
за́гарадках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
За́гарадна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
За́гарадна |
| Р. |
За́гарадна |
| Д. |
За́гарадну |
| В. |
За́гарадна |
| Т. |
За́гараднам |
| М. |
За́гарадне |
За́гарадная
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| ж. |
| Н. |
За́гарадная |
| Р. |
За́гараднай |
| Д. |
За́гараднай |
| В. |
За́гарадную |
| Т. |
За́гараднай За́гараднаю |
| М. |
За́гараднай |
за́гарадны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
за́гарадны |
за́гарадная |
за́гараднае |
за́гарадныя |
| Р. |
за́гараднага |
за́гараднай за́гараднае |
за́гараднага |
за́гарадных |
| Д. |
за́гараднаму |
за́гараднай |
за́гараднаму |
за́гарадным |
| В. |
за́гарадны (неадуш.) за́гараднага (адуш.) |
за́гарадную |
за́гараднае |
за́гарадныя (неадуш.) за́гарадных (адуш.) |
| Т. |
за́гарадным |
за́гараднай за́гараднаю |
за́гарадным |
за́гараднымі |
| М. |
за́гарадным |
за́гараднай |
за́гарадным |
за́гарадных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
загара́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
загара́льнасць |
| Р. |
загара́льнасці |
| Д. |
загара́льнасці |
| В. |
загара́льнасць |
| Т. |
загара́льнасцю |
| М. |
загара́льнасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.