загаво́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
загаво́раны |
загаво́раная |
загаво́ранае |
загаво́раныя |
| Р. |
загаво́ранага |
загаво́ранай
загаво́ранае |
загаво́ранага |
загаво́раных |
| Д. |
загаво́ранаму |
загаво́ранай |
загаво́ранаму |
загаво́раным |
| В. |
загаво́раны (неадуш.)
загаво́ранага (адуш.) |
загаво́раную |
загаво́ранае |
загаво́раныя (неадуш.)
загаво́раных (адуш.) |
| Т. |
загаво́раным |
загаво́ранай
загаво́ранаю |
загаво́раным |
загаво́ранымі |
| М. |
загаво́раным |
загаво́ранай |
загаво́раным |
загаво́раных |
Кароткая форма: загаво́рана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
загаво́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
загаво́рванне |
| Р. |
загаво́рвання |
| Д. |
загаво́рванню |
| В. |
загаво́рванне |
| Т. |
загаво́рваннем |
| М. |
загаво́рванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
загаво́рвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
загаво́рваюся |
загаво́рваемся |
| 2-я ас. |
загаво́рваешся |
загаво́рваецеся |
| 3-я ас. |
загаво́рваецца |
загаво́рваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
загаво́рваўся |
загаво́рваліся |
| ж. |
загаво́рвалася |
| н. |
загаво́рвалася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
загаво́рвайся |
загаво́рвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
загаво́рваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
загаво́рваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
загаво́рваю |
загаво́рваем |
| 2-я ас. |
загаво́рваеш |
загаво́рваеце |
| 3-я ас. |
загаво́рвае |
загаво́рваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
загаво́рваў |
загаво́рвалі |
| ж. |
загаво́рвала |
| н. |
загаво́рвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
загаво́рвай |
загаво́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
загаво́рваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
загаво́ршчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
загаво́ршчык |
загаво́ршчыкі |
| Р. |
загаво́ршчыка |
загаво́ршчыкаў |
| Д. |
загаво́ршчыку |
загаво́ршчыкам |
| В. |
загаво́ршчыка |
загаво́ршчыкаў |
| Т. |
загаво́ршчыкам |
загаво́ршчыкамі |
| М. |
загаво́ршчыку |
загаво́ршчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
загаво́ршчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
загаво́ршчыца |
загаво́ршчыцы |
| Р. |
загаво́ршчыцы |
загаво́ршчыц |
| Д. |
загаво́ршчыцы |
загаво́ршчыцам |
| В. |
загаво́ршчыцу |
загаво́ршчыц |
| Т. |
загаво́ршчыцай
загаво́ршчыцаю |
загаво́ршчыцамі |
| М. |
загаво́ршчыцы |
загаво́ршчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
загагата́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
загагачу́ |
загаго́чам |
| 2-я ас. |
загаго́чаш |
загаго́чаце |
| 3-я ас. |
загаго́ча |
загаго́чуць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
загагата́ў |
загагата́лі |
| ж. |
загагата́ла |
| н. |
загагата́ла |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
загагата́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зага́гаць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зага́гае |
зага́гаюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
зага́гаў |
зага́галі |
| ж. |
зага́гала |
| н. |
зага́гала |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
загаго́каць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
загаго́каю |
загаго́каем |
| 2-я ас. |
загаго́каеш |
загаго́каеце |
| 3-я ас. |
загаго́кае |
загаго́каюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
загаго́каў |
загаго́калі |
| ж. |
загаго́кала |
| н. |
загаго́кала |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
загаго́каўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
загагу́ліна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
загагу́ліна |
загагу́ліны |
| Р. |
загагу́ліны |
загагу́лін |
| Д. |
загагу́ліне |
загагу́лінам |
| В. |
загагу́ліну |
загагу́ліны |
| Т. |
загагу́лінай
загагу́лінаю |
загагу́лінамі |
| М. |
загагу́ліне |
загагу́лінах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.