заву́жваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| заву́жваю | заву́жваем | |
| заву́жваеш | заву́жваеце | |
| заву́жвае | заву́жваюць | |
| Прошлы час | ||
| заву́жваў | заву́жвалі | |
| заву́жвала | ||
| заву́жвала | ||
| Загадны лад | ||
| заву́жвай | заву́жвайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| заву́жваючы | ||
Крыніцы:
Завужо́ўе
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Завужо́ўе | |
| Завужо́ўя | |
| Завужо́ўю | |
| Завужо́ўе | |
| Завужо́ўем | |
| Завужо́ўі |
завузда́ць
‘закілзаць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| завузда́ю | завузда́ем | |
| завузда́еш | завузда́еце | |
| завузда́е | завузда́юць | |
| Прошлы час | ||
| завузда́ў | завузда́лі | |
| завузда́ла | ||
| завузда́ла | ||
| Загадны лад | ||
| завузда́й | завузда́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| завузда́ўшы | ||
Крыніцы:
заву́здка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| заву́здка | заву́здкі | |
| заву́здкі | заву́здак | |
| заву́здцы | заву́здкам | |
| заву́здку | заву́здкі | |
| заву́здкай заву́здкаю |
заву́здкамі | |
| заву́здцы | заву́здках |
Крыніцы:
заву́зіць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| заву́жу | заву́зім | |
| заву́зіш | заву́зіце | |
| заву́зіць | заву́зяць | |
| Прошлы час | ||
| заву́зіў | заву́зілі | |
| заву́зіла | ||
| заву́зіла | ||
| Загадны лад | ||
| заву́зь | заву́зьце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| заву́зіўшы | ||
Крыніцы:
заву́зка
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| заву́зка | - | - |
заву́зкі
прыметнік, якасны
| заву́зкі | заву́зкая | заву́зкае | заву́зкія | |
| заву́зкага | заву́зкай заву́зкае |
заву́зкага | заву́зкіх | |
| заву́зкаму | заву́зкай | заву́зкаму | заву́зкім | |
| заву́зкі ( заву́зкага ( |
заву́зкую | заву́зкае | заву́зкія ( заву́зкіх ( |
|
| заву́зкім | заву́зкай заву́зкаю |
заву́зкім | заву́зкімі | |
| заву́зкім | заву́зкай | заву́зкім | заву́зкіх | |
Крыніцы:
заву́лак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| заву́лак | заву́лкі | |
| заву́лка | заву́лкаў | |
| заву́лку | заву́лкам | |
| заву́лак | заву́лкі | |
| заву́лкам | заву́лкамі | |
| заву́лку | заву́лках |
Крыніцы:
заву́лачны
прыметнік, адносны
| заву́лачны | заву́лачная | заву́лачнае | заву́лачныя | |
| заву́лачнага | заву́лачнай заву́лачнае |
заву́лачнага | заву́лачных | |
| заву́лачнаму | заву́лачнай | заву́лачнаму | заву́лачным | |
| заву́лачны ( заву́лачнага ( |
заву́лачную | заву́лачнае | заву́лачныя ( заву́лачных ( |
|
| заву́лачным | заву́лачнай заву́лачнаю |
заву́лачным | заву́лачнымі | |
| заву́лачным | заву́лачнай | заву́лачным | заву́лачных | |
Крыніцы:
Заву́лкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Заву́лкі | |
| Заву́лак Заву́лкаў |
|
| Заву́лкам | |
| Заву́лкі | |
| Заву́лкамі | |
| Заву́лках |