Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёжзілоруыэюя’

бруі́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. бруі́ць бруя́ць
Прошлы час
м. бруі́ў бруі́лі
ж. бруі́ла
н. бруі́ла

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Бру́йкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Бру́йкі
Р. Бру́ек
Бру́йкаў
Д. Бру́йкам
В. Бру́йкі
Т. Бру́йкамі
М. Бру́йках

бру́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. бру́к
Р. бру́ку
Д. бру́ку
В. бру́к
Т. бру́кам
М. бру́ку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

брукава́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. брукава́льнік брукава́льнікі
Р. брукава́льніка брукава́льнікаў
Д. брукава́льніку брукава́льнікам
В. брукава́льніка брукава́льнікаў
Т. брукава́льнікам брукава́льнікамі
М. брукава́льніку брукава́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

брукава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. брукава́льны брукава́льная брукава́льнае брукава́льныя
Р. брукава́льнага брукава́льнай
брукава́льнае		 брукава́льнага брукава́льных
Д. брукава́льнаму брукава́льнай брукава́льнаму брукава́льным
В. брукава́льны (неадуш.)
брукава́льнага (адуш.)		 брукава́льную брукава́льнае брукава́льныя (неадуш.)
брукава́льных (адуш.)
Т. брукава́льным брукава́льнай
брукава́льнаю		 брукава́льным брукава́льнымі
М. брукава́льным брукава́льнай брукава́льным брукава́льных

Крыніцы: piskunou2012.

брукава́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. брукава́нка брукава́нкі
Р. брукава́нкі брукава́нак
Д. брукава́нцы брукава́нкам
В. брукава́нку брукава́нкі
Т. брукава́нкай
брукава́нкаю		 брукава́нкамі
М. брукава́нцы брукава́нках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

брукава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. брукава́нне
Р. брукава́ння
Д. брукава́нню
В. брукава́нне
Т. брукава́ннем
М. брукава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

брукава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. брукава́ны брукава́ная брукава́нае брукава́ныя
Р. брукава́нага брукава́най
брукава́нае		 брукава́нага брукава́ных
Д. брукава́наму брукава́най брукава́наму брукава́ным
В. брукава́ны (неадуш.)
брукава́нага (адуш.)		 брукава́ную брукава́нае брукава́ныя (неадуш.)
брукава́ных (адуш.)
Т. брукава́ным брукава́най
брукава́наю		 брукава́ным брукава́нымі
М. брукава́ным брукава́най брукава́ным брукава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

брукава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. брукава́ны брукава́ная брукава́нае брукава́ныя
Р. брукава́нага брукава́най
брукава́нае		 брукава́нага брукава́ных
Д. брукава́наму брукава́най брукава́наму брукава́ным
В. брукава́ны (неадуш.)
брукава́нага (адуш.)		 брукава́ную брукава́нае брукава́ныя (неадуш.)
брукава́ных (адуш.)
Т. брукава́ным брукава́най
брукава́наю		 брукава́ным брукава́нымі
М. брукава́ным брукава́най брукава́ным брукава́ных

Кароткая форма: брукава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

брукава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. бруку́ецца бруку́юцца
Прошлы час
м. брукава́ўся брукава́ліся
ж. брукава́лася
н. брукава́лася

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.