забрукава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
забрукава́ны |
забрукава́ная |
забрукава́нае |
забрукава́ныя |
| Р. |
забрукава́нага |
забрукава́най забрукава́нае |
забрукава́нага |
забрукава́ных |
| Д. |
забрукава́наму |
забрукава́най |
забрукава́наму |
забрукава́ным |
| В. |
забрукава́ны (неадуш.) забрукава́нага (адуш.) |
забрукава́ную |
забрукава́нае |
забрукава́ныя (неадуш.) забрукава́ных (адуш.) |
| Т. |
забрукава́ным |
забрукава́най забрукава́наю |
забрукава́ным |
забрукава́нымі |
| М. |
забрукава́ным |
забрукава́най |
забрукава́ным |
забрукава́ных |
Кароткая форма: забрукава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
забрукава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
забруку́ецца |
забруку́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
забрукава́ўся |
забрукава́ліся |
| ж. |
забрукава́лася |
| н. |
забрукава́лася |
Крыніцы:
piskunou2012.
забрукава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
забруку́ю |
забруку́ем |
| 2-я ас. |
забруку́еш |
забруку́еце |
| 3-я ас. |
забруку́е |
забруку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
забрукава́ў |
забрукава́лі |
| ж. |
забрукава́ла |
| н. |
забрукава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
забруку́й |
забруку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
забрукава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
забруко́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
забруко́ўванне |
| Р. |
забруко́ўвання |
| Д. |
забруко́ўванню |
| В. |
забруко́ўванне |
| Т. |
забруко́ўваннем |
| М. |
забруко́ўванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
забруко́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
забруко́ўваецца |
забруко́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
забруко́ўваўся |
забруко́ўваліся |
| ж. |
забруко́ўвалася |
| н. |
забруко́ўвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
забруко́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
забруко́ўваю |
забруко́ўваем |
| 2-я ас. |
забруко́ўваеш |
забруко́ўваеце |
| 3-я ас. |
забруко́ўвае |
забруко́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
забруко́ўваў |
забруко́ўвалі |
| ж. |
забруко́ўвала |
| н. |
забруко́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
забруко́ўвай |
забруко́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
забруко́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
забрунжа́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
забрунжу́ |
забрунжы́м |
| 2-я ас. |
забрунжы́ш |
забрунжыце́ |
| 3-я ас. |
забрунжы́ць |
забрунжа́ць |
| Прошлы час |
| м. |
забрунжа́ў |
забрунжа́лі |
| ж. |
забрунжа́ла |
| н. |
забрунжа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
забрунжы́ |
забрунжы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
забрунжа́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
забрусне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
забрусне́нне |
| Р. |
забрусне́ння |
| Д. |
забрусне́нню |
| В. |
забрусне́нне |
| Т. |
забрусне́ннем |
| М. |
забрусне́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.