Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

каўчукаво́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

каўчукаво́дства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

каўчукаво́дчы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каўчукаво́дчы	каўчукаво́дчая	каўчукаво́дчае	каўчукаво́дчыя
Р.	каўчукаво́дчага	каўчукаво́дчай каўчукаво́дчае	каўчукаво́дчага	каўчукаво́дчых
Д.	каўчукаво́дчаму	каўчукаво́дчай	каўчукаво́дчаму	каўчукаво́дчым
В.	каўчукаво́дчы (неадуш.) каўчукаво́дчага (адуш.)	каўчукаво́дчую	каўчукаво́дчае	каўчукаво́дчыя (неадуш.) каўчукаво́дчых (адуш.)
Т.	каўчукаво́дчым	каўчукаво́дчай каўчукаво́дчаю	каўчукаво́дчым	каўчукаво́дчымі
М.	каўчукаво́дчым	каўчукаво́дчай	каўчукаво́дчым	каўчукаво́дчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

каўчу́кавы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каўчу́кавы	каўчу́кавая	каўчу́кавае	каўчу́кавыя
Р.	каўчу́кавага	каўчу́кавай каўчу́кавае	каўчу́кавага	каўчу́кавых
Д.	каўчу́каваму	каўчу́кавай	каўчу́каваму	каўчу́кавым
В.	каўчу́кавы (неадуш.) каўчу́кавага (адуш.)	каўчу́кавую	каўчу́кавае	каўчу́кавыя (неадуш.) каўчу́кавых (адуш.)
Т.	каўчу́кавым	каўчу́кавай каўчу́каваю	каўчу́кавым	каўчу́кавымі
М.	каўчу́кавым	каўчу́кавай	каўчу́кавым	каўчу́кавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каўчукано́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каўчукано́сны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каўчукано́сны	каўчукано́сная	каўчукано́снае	каўчукано́сныя
Р.	каўчукано́снага	каўчукано́снай каўчукано́снае	каўчукано́снага	каўчукано́сных
Д.	каўчукано́снаму	каўчукано́снай	каўчукано́снаму	каўчукано́сным
В.	каўчукано́сны (неадуш.) каўчукано́снага (адуш.)	каўчукано́сную	каўчукано́снае	каўчукано́сныя (неадуш.) каўчукано́сных (адуш.)
Т.	каўчукано́сным	каўчукано́снай каўчукано́снаю	каўчукано́сным	каўчукано́снымі
М.	каўчукано́сным	каўчукано́снай	каўчукано́сным	каўчукано́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каўчукападо́бны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каўчукападо́бны	каўчукападо́бная	каўчукападо́бнае	каўчукападо́бныя
Р.	каўчукападо́бнага	каўчукападо́бнай каўчукападо́бнае	каўчукападо́бнага	каўчукападо́бных
Д.	каўчукападо́бнаму	каўчукападо́бнай	каўчукападо́бнаму	каўчукападо́бным
В.	каўчукападо́бны (неадуш.) каўчукападо́бнага (адуш.)	каўчукападо́бную	каўчукападо́бнае	каўчукападо́бныя (неадуш.) каўчукападо́бных (адуш.)
Т.	каўчукападо́бным	каўчукападо́бнай каўчукападо́бнаю	каўчукападо́бным	каўчукападо́бнымі
М.	каўчукападо́бным	каўчукападо́бнай	каўчукападо́бным	каўчукападо́бных

Крыніцы: piskunou2012.

каўчэ́г

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каўчэ́жны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каўчэ́жны	каўчэ́жная	каўчэ́жнае	каўчэ́жныя
Р.	каўчэ́жнага	каўчэ́жнай каўчэ́жнае	каўчэ́жнага	каўчэ́жных
Д.	каўчэ́жнаму	каўчэ́жнай	каўчэ́жнаму	каўчэ́жным
В.	каўчэ́жны (неадуш.) каўчэ́жнага (адуш.)	каўчэ́жную	каўчэ́жнае	каўчэ́жныя (неадуш.) каўчэ́жных (адуш.)
Т.	каўчэ́жным	каўчэ́жнай каўчэ́жнаю	каўчэ́жным	каўчэ́жнымі
М.	каўчэ́жным	каўчэ́жнай	каўчэ́жным	каўчэ́жных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Каўшары́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum