Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

каўпа́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каўпа́чны	каўпа́чная	каўпа́чнае	каўпа́чныя
Р.	каўпа́чнага	каўпа́чнай каўпа́чнае	каўпа́чнага	каўпа́чных
Д.	каўпа́чнаму	каўпа́чнай	каўпа́чнаму	каўпа́чным
В.	каўпа́чны (неадуш.) каўпа́чнага (адуш.)	каўпа́чную	каўпа́чнае	каўпа́чныя (неадуш.) каўпа́чных (адуш.)
Т.	каўпа́чным	каўпа́чнай каўпа́чнаю	каўпа́чным	каўпа́чнымі
М.	каўпа́чным	каўпа́чнай	каўпа́чным	каўпа́чных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

каўпачо́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каўпе́ніцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каўпе́ніцкі	каўпе́ніцкая	каўпе́ніцкае	каўпе́ніцкія
Р.	каўпе́ніцкага	каўпе́ніцкай каўпе́ніцкае	каўпе́ніцкага	каўпе́ніцкіх
Д.	каўпе́ніцкаму	каўпе́ніцкай	каўпе́ніцкаму	каўпе́ніцкім
В.	каўпе́ніцкі (неадуш.) каўпе́ніцкага (адуш.)	каўпе́ніцкую	каўпе́ніцкае	каўпе́ніцкія (неадуш.) каўпе́ніцкіх (адуш.)
Т.	каўпе́ніцкім	каўпе́ніцкай каўпе́ніцкаю	каўпе́ніцкім	каўпе́ніцкімі
М.	каўпе́ніцкім	каўпе́ніцкай	каўпе́ніцкім	каўпе́ніцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

каўпе́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каўпе́нскі	каўпе́нская	каўпе́нскае	каўпе́нскія
Р.	каўпе́нскага	каўпе́нскай каўпе́нскае	каўпе́нскага	каўпе́нскіх
Д.	каўпе́нскаму	каўпе́нскай	каўпе́нскаму	каўпе́нскім
В.	каўпе́нскі (неадуш.) каўпе́нскага (адуш.)	каўпе́нскую	каўпе́нскае	каўпе́нскія (неадуш.) каўпе́нскіх (адуш.)
Т.	каўпе́нскім	каўпе́нскай каўпе́нскаю	каўпе́нскім	каўпе́нскімі
М.	каўпе́нскім	каўпе́нскай	каўпе́нскім	каўпе́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Каўпе́нь

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

ка́ўпер

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ка́ўперны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ка́ўперны	ка́ўперная	ка́ўпернае	ка́ўперныя
Р.	ка́ўпернага	ка́ўпернай ка́ўпернае	ка́ўпернага	ка́ўперных
Д.	ка́ўпернаму	ка́ўпернай	ка́ўпернаму	ка́ўперным
В.	ка́ўперны (неадуш.) ка́ўпернага (адуш.)	ка́ўперную	ка́ўпернае	ка́ўперныя (неадуш.) ка́ўперных (адуш.)
Т.	ка́ўперным	ка́ўпернай ка́ўпернаю	ка́ўперным	ка́ўпернымі
М.	ка́ўперным	ка́ўпернай	ка́ўперным	ка́ўперных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Каўпі́нскія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

Каўпі́та

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Каўро́вае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Verbum