жывёлагадо́вец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
жывёлагадо́вец |
жывёлагадо́ўцы |
| Р. |
жывёлагадо́ўца |
жывёлагадо́ўцаў |
| Д. |
жывёлагадо́ўцу |
жывёлагадо́ўцам |
| В. |
жывёлагадо́ўца |
жывёлагадо́ўцаў |
| Т. |
жывёлагадо́ўцам |
жывёлагадо́ўцамі |
| М. |
жывёлагадо́ўцу |
жывёлагадо́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
жывёлагадо́ўля
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
жывёлагадо́ўля |
| Р. |
жывёлагадо́ўлі |
| Д. |
жывёлагадо́ўлі |
| В. |
жывёлагадо́ўлю |
| Т. |
жывёлагадо́ўляй жывёлагадо́ўляю |
| М. |
жывёлагадо́ўлі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
жывёлагадо́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жывёлагадо́ўчы |
жывёлагадо́ўчая |
жывёлагадо́ўчае |
жывёлагадо́ўчыя |
| Р. |
жывёлагадо́ўчага |
жывёлагадо́ўчай жывёлагадо́ўчае |
жывёлагадо́ўчага |
жывёлагадо́ўчых |
| Д. |
жывёлагадо́ўчаму |
жывёлагадо́ўчай |
жывёлагадо́ўчаму |
жывёлагадо́ўчым |
| В. |
жывёлагадо́ўчы (неадуш.) жывёлагадо́ўчага (адуш.) |
жывёлагадо́ўчую |
жывёлагадо́ўчае |
жывёлагадо́ўчыя (неадуш.) жывёлагадо́ўчых (адуш.) |
| Т. |
жывёлагадо́ўчым |
жывёлагадо́ўчай жывёлагадо́ўчаю |
жывёлагадо́ўчым |
жывёлагадо́ўчымі |
| М. |
жывёлагадо́ўчым |
жывёлагадо́ўчай |
жывёлагадо́ўчым |
жывёлагадо́ўчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
жывёлакра́дства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
жывёлакра́дства |
| Р. |
жывёлакра́дства |
| Д. |
жывёлакра́дству |
| В. |
жывёлакра́дства |
| Т. |
жывёлакра́дствам |
| М. |
жывёлакра́дстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
жывёлалячэ́бніца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
жывёлалячэ́бніца |
жывёлалячэ́бніцы |
| Р. |
жывёлалячэ́бніцы |
жывёлалячэ́бніц |
| Д. |
жывёлалячэ́бніцы |
жывёлалячэ́бніцам |
| В. |
жывёлалячэ́бніцу |
жывёлалячэ́бніцы |
| Т. |
жывёлалячэ́бніцай жывёлалячэ́бніцаю |
жывёлалячэ́бніцамі |
| М. |
жывёлалячэ́бніцы |
жывёлалячэ́бніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
жывёланарыхто́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
жывёланарыхто́ўка |
жывёланарыхто́ўкі |
| Р. |
жывёланарыхто́ўкі |
жывёланарыхто́вак |
| Д. |
жывёланарыхто́ўцы |
жывёланарыхто́ўкам |
| В. |
жывёланарыхто́ўку |
жывёланарыхто́ўкі |
| Т. |
жывёланарыхто́ўкай жывёланарыхто́ўкаю |
жывёланарыхто́ўкамі |
| М. |
жывёланарыхто́ўцы |
жывёланарыхто́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
жывёланарыхто́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жывёланарыхто́ўчы |
жывёланарыхто́ўчая |
жывёланарыхто́ўчае |
жывёланарыхто́ўчыя |
| Р. |
жывёланарыхто́ўчага |
жывёланарыхто́ўчай жывёланарыхто́ўчае |
жывёланарыхто́ўчага |
жывёланарыхто́ўчых |
| Д. |
жывёланарыхто́ўчаму |
жывёланарыхто́ўчай |
жывёланарыхто́ўчаму |
жывёланарыхто́ўчым |
| В. |
жывёланарыхто́ўчы (неадуш.) жывёланарыхто́ўчага (адуш.) |
жывёланарыхто́ўчую |
жывёланарыхто́ўчае |
жывёланарыхто́ўчыя (неадуш.) жывёланарыхто́ўчых (адуш.) |
| Т. |
жывёланарыхто́ўчым |
жывёланарыхто́ўчай жывёланарыхто́ўчаю |
жывёланарыхто́ўчым |
жывёланарыхто́ўчымі |
| М. |
жывёланарыхто́ўчым |
жывёланарыхто́ўчай |
жывёланарыхто́ўчым |
жывёланарыхто́ўчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
жывёлападо́бны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жывёлападо́бны |
жывёлападо́бная |
жывёлападо́бнае |
жывёлападо́бныя |
| Р. |
жывёлападо́бнага |
жывёлападо́бнай жывёлападо́бнае |
жывёлападо́бнага |
жывёлападо́бных |
| Д. |
жывёлападо́бнаму |
жывёлападо́бнай |
жывёлападо́бнаму |
жывёлападо́бным |
| В. |
жывёлападо́бны (неадуш.) жывёлападо́бнага (адуш.) |
жывёлападо́бную |
жывёлападо́бнае |
жывёлападо́бныя (неадуш.) жывёлападо́бных (адуш.) |
| Т. |
жывёлападо́бным |
жывёлападо́бнай жывёлападо́бнаю |
жывёлападо́бным |
жывёлападо́бнымі |
| М. |
жывёлападо́бным |
жывёлападо́бнай |
жывёлападо́бным |
жывёлападо́бных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
жывёлапраго́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жывёлапраго́нны |
жывёлапраго́нная |
жывёлапраго́ннае |
жывёлапраго́нныя |
| Р. |
жывёлапраго́ннага |
жывёлапраго́ннай жывёлапраго́ннае |
жывёлапраго́ннага |
жывёлапраго́нных |
| Д. |
жывёлапраго́ннаму |
жывёлапраго́ннай |
жывёлапраго́ннаму |
жывёлапраго́нным |
| В. |
жывёлапраго́нны (неадуш.) жывёлапраго́ннага (адуш.) |
жывёлапраго́нную |
жывёлапраго́ннае |
жывёлапраго́нныя (неадуш.) жывёлапраго́нных (адуш.) |
| Т. |
жывёлапраго́нным |
жывёлапраго́ннай жывёлапраго́ннаю |
жывёлапраго́нным |
жывёлапраго́ннымі |
| М. |
жывёлапраго́нным |
жывёлапраго́ннай |
жывёлапраго́нным |
жывёлапраго́нных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.