падруне́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
падруне́е |
падруне́юць |
| Прошлы час |
| м. |
падруне́ў |
падруне́лі |
| ж. |
падруне́ла |
| н. |
падруне́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падруне́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
падруча́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падруча́юся |
падруча́емся |
| 2-я ас. |
падруча́ешся |
падруча́ецеся |
| 3-я ас. |
падруча́ецца |
падруча́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
падруча́ўся |
падруча́ліся |
| ж. |
падруча́лася |
| н. |
падруча́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падруча́йся |
падруча́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
падруча́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
падру́чная
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
падру́чная |
падру́чныя |
| Р. |
падру́чнай |
падру́чных |
| Д. |
падру́чнай |
падру́чным |
| В. |
падру́чную |
падру́чных (адуш.) |
| Т. |
падру́чнай падру́чнаю |
падру́чнымі |
| М. |
падру́чнай |
падру́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
падру́чнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падру́чнік |
падру́чнікі |
| Р. |
падру́чніка |
падру́чнікаў |
| Д. |
падру́чніку |
падру́чнікам |
| В. |
падру́чнік |
падру́чнікі |
| Т. |
падру́чнікам |
падру́чнікамі |
| М. |
падру́чніку |
падру́чніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
падру́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падру́чны |
падру́чная |
падру́чнае |
падру́чныя |
| Р. |
падру́чнага |
падру́чнай падру́чнае |
падру́чнага |
падру́чных |
| Д. |
падру́чнаму |
падру́чнай |
падру́чнаму |
падру́чным |
| В. |
падру́чны (неадуш.) падру́чнага (адуш.) |
падру́чную |
падру́чнае |
падру́чныя (неадуш.) падру́чных (адуш.) |
| Т. |
падру́чным |
падру́чнай падру́чнаю |
падру́чным |
падру́чнымі |
| М. |
падру́чным |
падру́чнай |
падру́чным |
падру́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
падру́чны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
падру́чны |
падру́чныя |
| Р. |
падру́чнага |
падру́чных |
| Д. |
падру́чнаму |
падру́чным |
| В. |
падру́чнага |
падру́чных |
| Т. |
падру́чным |
падру́чнымі |
| М. |
падру́чным |
падру́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
падручы́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падручу́ся |
падру́чымся |
| 2-я ас. |
падру́чышся |
падру́чыцеся |
| 3-я ас. |
падру́чыцца |
падру́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
падручы́ўся |
падручы́ліся |
| ж. |
падручы́лася |
| н. |
падручы́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падручы́ся |
падручы́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падручы́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.