грані́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
грані́льшчыца |
грані́льшчыцы |
| Р. |
грані́льшчыцы |
грані́льшчыц |
| Д. |
грані́льшчыцы |
грані́льшчыцам |
| В. |
грані́льшчыцу |
грані́льшчыц |
| Т. |
грані́льшчыцай грані́льшчыцаю |
грані́льшчыцамі |
| М. |
грані́льшчыцы |
грані́льшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
грані́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
грані́т |
| Р. |
грані́ту |
| Д. |
грані́ту |
| В. |
грані́т |
| Т. |
грані́там |
| М. |
грані́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
гранітагне́йс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гранітагне́йс |
| Р. |
гранітагне́йсу |
| Д. |
гранітагне́йсу |
| В. |
гранітагне́йс |
| Т. |
гранітагне́йсам |
| М. |
гранітагне́йсе |
Крыніцы:
piskunou2012.
грані́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
грані́тны |
грані́тная |
грані́тнае |
грані́тныя |
| Р. |
грані́тнага |
грані́тнай грані́тнае |
грані́тнага |
грані́тных |
| Д. |
грані́тнаму |
грані́тнай |
грані́тнаму |
грані́тным |
| В. |
грані́тны (неадуш.) грані́тнага (адуш.) |
грані́тную |
грані́тнае |
грані́тныя (неадуш.) грані́тных (адуш.) |
| Т. |
грані́тным |
грані́тнай грані́тнаю |
грані́тным |
грані́тнымі |
| М. |
грані́тным |
грані́тнай |
грані́тным |
грані́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
граніто́ід
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
граніто́ід |
граніто́іды |
| Р. |
граніто́іду |
граніто́ідаў |
| Д. |
граніто́іду |
граніто́ідам |
| В. |
граніто́ід |
граніто́іды |
| Т. |
граніто́ідам |
граніто́ідамі |
| М. |
граніто́ідзе |
граніто́ідах |
Крыніцы:
piskunou2012.
граніто́левы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
граніто́левы |
граніто́левая |
граніто́левае |
граніто́левыя |
| Р. |
граніто́левага |
граніто́левай граніто́левае |
граніто́левага |
граніто́левых |
| Д. |
граніто́леваму |
граніто́левай |
граніто́леваму |
граніто́левым |
| В. |
граніто́левы (неадуш.) граніто́левага (адуш.) |
граніто́левую |
граніто́левае |
граніто́левыя (неадуш.) граніто́левых (адуш.) |
| Т. |
граніто́левым |
граніто́левай граніто́леваю |
граніто́левым |
граніто́левымі |
| М. |
граніто́левым |
граніто́левай |
граніто́левым |
граніто́левых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
граніто́ль
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
граніто́ль |
| Р. |
граніто́лю |
| Д. |
граніто́лю |
| В. |
граніто́ль |
| Т. |
граніто́лем |
| М. |
граніто́лі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.