насто́ечны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
насто́ечны |
насто́ечная |
насто́ечнае |
насто́ечныя |
| Р. |
насто́ечнага |
насто́ечнай насто́ечнае |
насто́ечнага |
насто́ечных |
| Д. |
насто́ечнаму |
насто́ечнай |
насто́ечнаму |
насто́ечным |
| В. |
насто́ечны (неадуш.) насто́ечнага (адуш.) |
насто́ечную |
насто́ечнае |
насто́ечныя (неадуш.) насто́ечных (адуш.) |
| Т. |
насто́ечным |
насто́ечнай насто́ечнаю |
насто́ечным |
насто́ечнымі |
| М. |
насто́ечным |
насто́ечнай |
насто́ечным |
насто́ечных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
насто́й
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
насто́й |
| Р. |
насто́ю |
| Д. |
насто́ю |
| В. |
насто́й |
| Т. |
насто́ем |
| М. |
насто́і |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
насто́йванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
насто́йванне |
| Р. |
насто́йвання |
| Д. |
насто́йванню |
| В. |
насто́йванне |
| Т. |
насто́йваннем |
| М. |
насто́йванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
насто́йвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
насто́йваецца |
насто́йваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
насто́йваўся |
насто́йваліся |
| ж. |
насто́йвалася |
| н. |
насто́йвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
насто́йваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
насто́йваю |
насто́йваем |
| 2-я ас. |
насто́йваеш |
насто́йваеце |
| 3-я ас. |
насто́йвае |
насто́йваюць |
| Прошлы час |
| м. |
насто́йваў |
насто́йвалі |
| ж. |
насто́йвала |
| н. |
насто́йвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
насто́йвай |
насто́йвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
насто́йваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
насто́йка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
насто́йка |
насто́йкі |
| Р. |
насто́йкі |
насто́ек |
| Д. |
насто́йцы |
насто́йкам |
| В. |
насто́йку |
насто́йкі |
| Т. |
насто́йкай насто́йкаю |
насто́йкамі |
| М. |
насто́йцы |
насто́йках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
насто́йліва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| насто́йліва |
насто́йлівей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
насто́йлівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
насто́йлівасць |
| Р. |
насто́йлівасці |
| Д. |
насто́йлівасці |
| В. |
насто́йлівасць |
| Т. |
насто́йлівасцю |
| М. |
насто́йлівасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
насто́йлівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
насто́йлівы |
насто́йлівая |
насто́йлівае |
насто́йлівыя |
| Р. |
насто́йлівага |
насто́йлівай насто́йлівае |
насто́йлівага |
насто́йлівых |
| Д. |
насто́йліваму |
насто́йлівай |
насто́йліваму |
насто́йлівым |
| В. |
насто́йлівы (неадуш.) насто́йлівага (адуш.) |
насто́йлівую |
насто́йлівае |
насто́йлівыя (неадуш.) насто́йлівых (адуш.) |
| Т. |
насто́йлівым |
насто́йлівай насто́йліваю |
насто́йлівым |
насто́йлівымі |
| М. |
насто́йлівым |
насто́йлівай |
насто́йлівым |
насто́йлівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.