жарга́ць
‘драпаць што-небудзь (руку, твар і пад.); асядлаць каго-небудзь, сесці верхам на каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
жарга́ю |
жарга́ем |
| 2-я ас. |
жарга́еш |
жарга́еце |
| 3-я ас. |
жарга́е |
жарга́юць |
| Прошлы час |
| м. |
жарга́ў |
жарга́лі |
| ж. |
жарга́ла |
| н. |
жарга́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
жарга́й |
жарга́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
жарга́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
жарго́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
жарго́н |
жарго́ны |
| Р. |
жарго́ну |
жарго́наў |
| Д. |
жарго́ну |
жарго́нам |
| В. |
жарго́н |
жарго́ны |
| Т. |
жарго́нам |
жарго́намі |
| М. |
жарго́не |
жарго́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
жарго́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жарго́нны |
жарго́нная |
жарго́ннае |
жарго́нныя |
| Р. |
жарго́ннага |
жарго́ннай жарго́ннае |
жарго́ннага |
жарго́нных |
| Д. |
жарго́ннаму |
жарго́ннай |
жарго́ннаму |
жарго́нным |
| В. |
жарго́нны (неадуш.) жарго́ннага (адуш.) |
жарго́нную |
жарго́ннае |
жарго́нныя (неадуш.) жарго́нных (адуш.) |
| Т. |
жарго́нным |
жарго́ннай жарго́ннаю |
жарго́нным |
жарго́ннымі |
| М. |
жарго́нным |
жарго́ннай |
жарго́нным |
жарго́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
жардаго́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
жардаго́н |
жардаго́ны |
| Р. |
жардаго́на |
жардаго́наў |
| Д. |
жардаго́ну |
жардаго́нам |
| В. |
жардаго́на |
жардаго́наў |
| Т. |
жардаго́нам |
жардаго́намі |
| М. |
жардаго́не |
жардаго́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
жардано́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
жардано́н |
жардано́ны |
| Р. |
жардано́ну |
жардано́наў |
| Д. |
жардано́ну |
жардано́нам |
| В. |
жардано́н |
жардано́ны |
| Т. |
жардано́нам |
жардано́намі |
| М. |
жардано́не |
жардано́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
жардзі́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
жардзі́на |
жардзі́ны |
| Р. |
жардзі́ны |
жардзі́н |
| Д. |
жардзі́не |
жардзі́нам |
| В. |
жардзі́ну |
жардзі́ны |
| Т. |
жардзі́най жардзі́наю |
жардзі́намі |
| М. |
жардзі́не |
жардзі́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Жардзя́жжа
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Жардзя́жжа |
| Р. |
Жардзя́жжа |
| Д. |
Жардзя́жжу |
| В. |
Жардзя́жжа |
| Т. |
Жардзя́жжам |
| М. |
Жардзя́жжы |
жардзя́нік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
жардзя́нік |
жардзя́нікі |
| Р. |
жардзя́ніка |
жардзя́нікаў |
| Д. |
жардзя́ніку |
жардзя́нікам |
| В. |
жардзя́нік |
жардзя́нікі |
| Т. |
жардзя́нікам |
жардзя́нікамі |
| М. |
жардзя́ніку |
жардзя́ніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Жардзя́нскі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| м. |
| Н. |
Жардзя́нскі |
| Р. |
Жардзя́нскага |
| Д. |
Жардзя́нскаму |
| В. |
Жардзя́нскі |
| Т. |
Жардзя́нскім |
| М. |
Жардзя́нскім |