катыё́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
катыё́нны |
катыё́нная |
катыё́ннае |
катыё́нныя |
| Р. |
катыё́ннага |
катыё́ннай катыё́ннае |
катыё́ннага |
катыё́нных |
| Д. |
катыё́ннаму |
катыё́ннай |
катыё́ннаму |
катыё́нным |
| В. |
катыё́нны (неадуш.) катыё́ннага (адуш.) |
катыё́нную |
катыё́ннае |
катыё́нныя (неадуш.) катыё́нных (адуш.) |
| Т. |
катыё́нным |
катыё́ннай катыё́ннаю |
катыё́нным |
катыё́ннымі |
| М. |
катыё́нным |
катыё́ннай |
катыё́нным |
катыё́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
катылаза́ўр
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
катылаза́ўр |
катылаза́ўры |
| Р. |
катылаза́ўра |
катылаза́ўраў |
| Д. |
катылаза́ўру |
катылаза́ўрам |
| В. |
катылаза́ўра |
катылаза́ўраў |
| Т. |
катылаза́ўрам |
катылаза́ўрамі |
| М. |
катылаза́ўры |
катылаза́ўрах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Катылы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Катылы́ |
| Р. |
Катыло́ў |
| Д. |
Катыла́м |
| В. |
Катылы́ |
| Т. |
Катыла́мі |
| М. |
Катыла́х |
катыльё́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
катыльё́н |
катыльё́ны |
| Р. |
катыльё́на |
катыльё́наў |
| Д. |
катыльё́ну |
катыльё́нам |
| В. |
катыльё́н |
катыльё́ны |
| Т. |
катыльё́нам |
катыльё́намі |
| М. |
катыльё́не |
катыльё́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Каты́нь
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Каты́нь |
| Р. |
Каты́ні |
| Д. |
Каты́ні |
| В. |
Каты́нь |
| Т. |
Каты́нню |
| М. |
Каты́ні |
катыяні́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
катыяні́т |
катыяні́ты |
| Р. |
катыяні́ту |
катыяні́таў |
| Д. |
катыяні́ту |
катыяні́там |
| В. |
катыяні́т |
катыяні́ты |
| Т. |
катыяні́там |
катыяні́тамі |
| М. |
катыяні́це |
катыяні́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
катэгарызава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
катэгарызава́ны |
катэгарызава́ная |
катэгарызава́нае |
катэгарызава́ныя |
| Р. |
катэгарызава́нага |
катэгарызава́най катэгарызава́нае |
катэгарызава́нага |
катэгарызава́ных |
| Д. |
катэгарызава́наму |
катэгарызава́най |
катэгарызава́наму |
катэгарызава́ным |
| В. |
катэгарызава́ны (неадуш.) катэгарызава́нага (адуш.) |
катэгарызава́ную |
катэгарызава́нае |
катэгарызава́ныя (неадуш.) катэгарызава́ных (адуш.) |
| Т. |
катэгарызава́ным |
катэгарызава́най катэгарызава́наю |
катэгарызава́ным |
катэгарызава́нымі |
| М. |
катэгарызава́ным |
катэгарызава́най |
катэгарызава́ным |
катэгарызава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.