піфаго́раў
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
піфаго́раў |
піфаго́рава |
піфаго́рава |
піфаго́равы |
| Р. |
піфаго́равага |
піфаго́равай піфаго́равае |
піфаго́равага |
піфаго́равых |
| Д. |
піфаго́раваму |
піфаго́равай |
піфаго́раваму |
піфаго́равым |
| В. |
піфаго́раў (неадуш.) піфаго́равага (адуш.) |
піфаго́раву |
піфаго́рава |
піфаго́равы (неадуш.) піфаго́равых (адуш.) |
| Т. |
піфаго́равым |
піфаго́равай піфаго́раваю |
піфаго́равым |
піфаго́равымі |
| М. |
піфаго́равым |
піфаго́равай |
піфаго́равым |
піфаго́равых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
пі́фас
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пі́фас |
пі́фасы |
| Р. |
пі́фаса |
пі́фасаў |
| Д. |
пі́фасу |
пі́фасам |
| В. |
пі́фас |
пі́фасы |
| Т. |
пі́фасам |
пі́фасамі |
| М. |
пі́фасе |
пі́фасах |
Крыніцы:
piskunou2012.
піфі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
піфі́чны |
піфі́чная |
піфі́чнае |
піфі́чныя |
| Р. |
піфі́чнага |
піфі́чнай піфі́чнае |
піфі́чнага |
піфі́чных |
| Д. |
піфі́чнаму |
піфі́чнай |
піфі́чнаму |
піфі́чным |
| В. |
піфі́чны (неадуш.) піфі́чнага (адуш.) |
піфі́чную |
піфі́чнае |
піфі́чныя (неадуш.) піфі́чных (адуш.) |
| Т. |
піфі́чным |
піфі́чнай піфі́чнаю |
піфі́чным |
піфі́чнымі |
| М. |
піфі́чным |
піфі́чнай |
піфі́чным |
піфі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
пі́фія
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пі́фія |
пі́фіі |
| Р. |
пі́фіі |
пі́фій |
| Д. |
пі́фіі |
пі́фіям |
| В. |
пі́фію |
пі́фій |
| Т. |
пі́фіяй пі́фіяю |
пі́фіямі |
| М. |
пі́фіі |
пі́фіях |
Крыніцы:
krapivabr2012.
піф-па́ф
выклічнік
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
піха́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
піха́нне |
| Р. |
піха́ння |
| Д. |
піха́нню |
| В. |
піха́нне |
| Т. |
піха́ннем |
| М. |
піха́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
піхану́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
піхану́ |
піханё́м |
| 2-я ас. |
піхане́ш |
піханяце́ |
| 3-я ас. |
піхане́ |
піхану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
піхану́ў |
піхану́лі |
| ж. |
піхану́ла |
| н. |
піхану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
піхані́ |
піхані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
піхану́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.