Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Еўрыпі́д

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Еўрыпі́даў

прыметнік, прыналежны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	Еўрыпі́даў	Еўрыпі́дава	Еўрыпі́дава	Еўрыпі́давы
Р.	Еўрыпі́давага	Еўрыпі́давай Еўрыпі́давае	Еўрыпі́давага	Еўрыпі́давых
Д.	Еўрыпі́даваму	Еўрыпі́давай	Еўрыпі́даваму	Еўрыпі́давым
В.	Еўрыпі́даў (неадуш.) Еўрыпі́давага (адуш.)	Еўрыпі́даву	Еўрыпі́дава	Еўрыпі́давы (неадуш.) Еўрыпі́давых (адуш.)
Т.	Еўрыпі́давым	Еўрыпі́давай Еўрыпі́даваю	Еўрыпі́давым	Еўрыпі́давымі
М.	Еўрыпі́давым	Еўрыпі́давай	Еўрыпі́давым	Еўрыпі́давых

Крыніцы: piskunou2012.

еўрыпі́даўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	еўрыпі́даўскі	еўрыпі́даўская	еўрыпі́даўскае	еўрыпі́даўскія
Р.	еўрыпі́даўскага	еўрыпі́даўскай еўрыпі́даўскае	еўрыпі́даўскага	еўрыпі́даўскіх
Д.	еўрыпі́даўскаму	еўрыпі́даўскай	еўрыпі́даўскаму	еўрыпі́даўскім
В.	еўрыпі́даўскі (неадуш.) еўрыпі́даўскага (адуш.)	еўрыпі́даўскую	еўрыпі́даўскае	еўрыпі́даўскія (неадуш.) еўрыпі́даўскіх (адуш.)
Т.	еўрыпі́даўскім	еўрыпі́даўскай еўрыпі́даўскаю	еўрыпі́даўскім	еўрыпі́даўскімі
М.	еўрыпі́даўскім	еўрыпі́даўскай	еўрыпі́даўскім	еўрыпі́даўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

еўста́хіеў

прыметнік, прыналежны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	еўста́хіеў	еўста́хіева	еўста́хіева	еўста́хіевы
Р.	еўста́хіевага	еўста́хіевай еўста́хіевае	еўста́хіевага	еўста́хіевых
Д.	еўста́хіеваму	еўста́хіевай	еўста́хіеваму	еўста́хіевым
В.	еўста́хіеў (неадуш.) еўста́хіевага (адуш.)	еўста́хіеву	еўста́хіева	еўста́хіевы (неадуш.) еўста́хіевых (адуш.)
Т.	еўста́хіевым	еўста́хіевай еўста́хіеваю	еўста́хіевым	еўста́хіевымі
М.	еўста́хіевым	еўста́хіевай	еўста́хіевым	еўста́хіевых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

еўста́хіеў

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	еўста́хіеў	еўста́хіева	еўста́хіева	еўста́хіевы
Р.	еўста́хіевага	еўста́хіевай еўста́хіевае	еўста́хіевага	еўста́хіевых
Д.	еўста́хіеваму	еўста́хіевай	еўста́хіеваму	еўста́хіевым
В.	еўста́хіеў (неадуш.) еўста́хіевага (адуш.)	еўста́хіеву	еўста́хіева	еўста́хіевы (неадуш.) еўста́хіевых (адуш.)
Т.	еўста́хіевым	еўста́хіевай еўста́хіеваю	еўста́хіевым	еўста́хіевымі
М.	еўста́хіевым	еўста́хіевай	еўста́хіевым	еўста́хіевых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Еўсцігне́й

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Еўфрасі́ння

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Еўфра́т

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

еўфра́цкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	еўфра́цкі	еўфра́цкая	еўфра́цкае	еўфра́цкія
Р.	еўфра́цкага	еўфра́цкай еўфра́цкае	еўфра́цкага	еўфра́цкіх
Д.	еўфра́цкаму	еўфра́цкай	еўфра́цкаму	еўфра́цкім
В.	еўфра́цкі (неадуш.) еўфра́цкага (адуш.)	еўфра́цкую	еўфра́цкае	еўфра́цкія (неадуш.) еўфра́цкіх (адуш.)
Т.	еўфра́цкім	еўфра́цкай еўфра́цкаю	еўфра́цкім	еўфра́цкімі
М.	еўфра́цкім	еўфра́цкай	еўфра́цкім	еўфра́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

еўхарысты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	еўхарысты́чны	еўхарысты́чная	еўхарысты́чнае	еўхарысты́чныя
Р.	еўхарысты́чнага	еўхарысты́чнай еўхарысты́чнае	еўхарысты́чнага	еўхарысты́чных
Д.	еўхарысты́чнаму	еўхарысты́чнай	еўхарысты́чнаму	еўхарысты́чным
В.	еўхарысты́чны (неадуш.) еўхарысты́чнага (адуш.)	еўхарысты́чную	еўхарысты́чнае	еўхарысты́чныя (неадуш.) еўхарысты́чных (адуш.)
Т.	еўхарысты́чным	еўхарысты́чнай еўхарысты́чнаю	еўхарысты́чным	еўхарысты́чнымі
М.	еўхарысты́чным	еўхарысты́чнай	еўхарысты́чным	еўхарысты́чных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Verbum