Еліза́р
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Еліза́р |
- |
| Р. |
Еліза́ра |
Еліза́раў |
| Д. |
Еліза́ру |
Еліза́рам |
| В. |
Еліза́ра |
Еліза́раў |
| Т. |
Еліза́рам |
Еліза́рамі |
| М. |
Еліза́ру |
Еліза́рах |
Еліза́равічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Еліза́равічы |
| Р. |
Еліза́равіч Еліза́равічаў |
| Д. |
Еліза́равічам |
| В. |
Еліза́равічы |
| Т. |
Еліза́равічамі |
| М. |
Еліза́равічах |
Е́ліна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Е́ліна |
| Р. |
Е́ліна |
| Д. |
Е́ліну |
| В. |
Е́ліна |
| Т. |
Е́лінам |
| М. |
Е́ліне |
Елісе́й
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Елісе́й |
Елісе́і |
| Р. |
Елісе́я |
Елісе́яў |
| Д. |
Елісе́ю |
Елісе́ям |
| В. |
Елісе́я |
Елісе́яў |
| Т. |
Елісе́ем |
Елісе́ямі |
| М. |
Елісе́ю |
Елісе́ях |
е́ліць
‘калоць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
е́лю |
е́лім |
| 2-я ас. |
е́ліш |
е́ліце |
| 3-я ас. |
е́ліць |
е́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
е́ліў |
е́лілі |
| ж. |
е́ліла |
| н. |
е́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
е́ль |
е́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
е́лячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Е́лішава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Е́лішава |
| Р. |
Е́лішава |
| Д. |
Е́лішаву |
| В. |
Е́лішава |
| Т. |
Е́лішавам |
| М. |
Е́лішаве |
е́лка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
е́лка |
е́лкі |
| Р. |
е́лкі |
е́лак |
| Д. |
е́лцы |
е́лкам |
| В. |
е́лку |
е́лкі |
| Т. |
е́лкай е́лкаю |
е́лкамі |
| М. |
е́лцы |
е́лках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Е́лка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Е́лка |
| Р. |
Е́лкі |
| Д. |
Е́лцы |
| В. |
Е́лку |
| Т. |
Е́лкай Е́лкаю |
| М. |
Е́лцы |