Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дэрыва́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэрыва́т дэрыва́ты
Р. дэрыва́та дэрыва́таў
Д. дэрыва́ту дэрыва́там
В. дэрыва́т дэрыва́ты
Т. дэрыва́там дэрыва́тамі
М. дэрыва́це дэрыва́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дэрыватало́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дэрыватало́гія
Р. дэрыватало́гіі
Д. дэрыватало́гіі
В. дэрыватало́гію
Т. дэрыватало́гіяй
дэрыватало́гіяю
М. дэрыватало́гіі

Крыніцы: sbm2012.

дэрыва́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэрыва́тар дэрыва́тары
Р. дэрыва́тара дэрыва́тараў
Д. дэрыва́тару дэрыва́тарам
В. дэрыва́тар дэрыва́тары
Т. дэрыва́тарам дэрыва́тарамі
М. дэрыва́тары дэрыва́тарах

Крыніцы: piskunou2012.

дэрывато́лаг

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэрывато́лаг дэрывато́лагі
Р. дэрывато́лага дэрывато́лагаў
Д. дэрывато́лагу дэрывато́лагам
В. дэрывато́лага дэрывато́лагаў
Т. дэрывато́лагам дэрывато́лагамі
М. дэрывато́лагу дэрывато́лагах

Крыніцы: sbm2012.

дэрывацы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэрывацы́йны дэрывацы́йная дэрывацы́йнае дэрывацы́йныя
Р. дэрывацы́йнага дэрывацы́йнай
дэрывацы́йнае		 дэрывацы́йнага дэрывацы́йных
Д. дэрывацы́йнаму дэрывацы́йнай дэрывацы́йнаму дэрывацы́йным
В. дэрывацы́йны (неадуш.)
дэрывацы́йнага (адуш.)		 дэрывацы́йную дэрывацы́йнае дэрывацы́йныя (неадуш.)
дэрывацы́йных (адуш.)
Т. дэрывацы́йным дэрывацы́йнай
дэрывацы́йнаю		 дэрывацы́йным дэрывацы́йнымі
М. дэрывацы́йным дэрывацы́йнай дэрывацы́йным дэрывацы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дэрыва́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дэрыва́цыя
Р. дэрыва́цыі
Д. дэрыва́цыі
В. дэрыва́цыю
Т. дэрыва́цыяй
дэрыва́цыяю
М. дэрыва́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дэ́рык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэ́рык дэ́рыкі
Р. дэ́рыка дэ́рыкаў
Д. дэ́рыку дэ́рыкам
В. дэ́рык дэ́рыкі
Т. дэ́рыкам дэ́рыкамі
М. дэ́рыку дэ́рыках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

дэ́рыкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэ́рыкавы дэ́рыкавая дэ́рыкавае дэ́рыкавыя
Р. дэ́рыкавага дэ́рыкавай
дэ́рыкавае		 дэ́рыкавага дэ́рыкавых
Д. дэ́рыкаваму дэ́рыкавай дэ́рыкаваму дэ́рыкавым
В. дэ́рыкавы (неадуш.)
дэ́рыкавага (адуш.)		 дэ́рыкавую дэ́рыкавае дэ́рыкавыя (неадуш.)
дэ́рыкавых (адуш.)
Т. дэ́рыкавым дэ́рыкавай
дэ́рыкаваю		 дэ́рыкавым дэ́рыкавымі
М. дэ́рыкавым дэ́рыкавай дэ́рыкавым дэ́рыкавых

Крыніцы: piskunou2012.

дэ́рык-кра́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэ́рык-кра́н дэ́рык-кра́ны
Р. дэ́рык-кра́на дэ́рык-кра́наў
Д. дэ́рык-кра́ну дэ́рык-кра́нам
В. дэ́рык-кра́н дэ́рык-кра́ны
Т. дэ́рык-кра́нам дэ́рык-кра́намі
М. дэ́рык-кра́не дэ́рык-кра́нах

Крыніцы: piskunou2012.

дэрэаліза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дэрэаліза́цыя
Р. дэрэаліза́цыі
Д. дэрэаліза́цыі
В. дэрэаліза́цыю
Т. дэрэаліза́цыяй
дэрэаліза́цыяю
М. дэрэаліза́цыі

Крыніцы: piskunou2012.