Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дэнсітаметры́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэнсітаметры́чны дэнсітаметры́чная дэнсітаметры́чнае дэнсітаметры́чныя
Р. дэнсітаметры́чнага дэнсітаметры́чнай
дэнсітаметры́чнае		 дэнсітаметры́чнага дэнсітаметры́чных
Д. дэнсітаметры́чнаму дэнсітаметры́чнай дэнсітаметры́чнаму дэнсітаметры́чным
В. дэнсітаметры́чны (неадуш.)
дэнсітаметры́чнага (адуш.)		 дэнсітаметры́чную дэнсітаметры́чнае дэнсітаметры́чныя (неадуш.)
дэнсітаметры́чных (адуш.)
Т. дэнсітаметры́чным дэнсітаметры́чнай
дэнсітаметры́чнаю		 дэнсітаметры́чным дэнсітаметры́чнымі
М. дэнсітаметры́чным дэнсітаметры́чнай дэнсітаметры́чным дэнсітаметры́чных

Крыніцы: piskunou2012.

дэнсіто́метр

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэнсіто́метр дэнсіто́метры
Р. дэнсіто́метра дэнсіто́метраў
Д. дэнсіто́метру дэнсіто́метрам
В. дэнсіто́метр дэнсіто́метры
Т. дэнсіто́метрам дэнсіто́метрамі
М. дэнсіто́метры дэнсіто́метрах

Крыніцы: piskunou2012.

дэнсяапі́наўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэнсяапі́наўскі дэнсяапі́наўская дэнсяапі́наўскае дэнсяапі́наўскія
Р. дэнсяапі́наўскага дэнсяапі́наўскай
дэнсяапі́наўскае		 дэнсяапі́наўскага дэнсяапі́наўскіх
Д. дэнсяапі́наўскаму дэнсяапі́наўскай дэнсяапі́наўскаму дэнсяапі́наўскім
В. дэнсяапі́наўскі (неадуш.)
дэнсяапі́наўскага (адуш.)		 дэнсяапі́наўскую дэнсяапі́наўскае дэнсяапі́наўскія (неадуш.)
дэнсяапі́наўскіх (адуш.)
Т. дэнсяапі́наўскім дэнсяапі́наўскай
дэнсяапі́наўскаю		 дэнсяапі́наўскім дэнсяапі́наўскімі
М. дэнсяапі́наўскім дэнсяапі́наўскай дэнсяапі́наўскім дэнсяапі́наўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

дэнта́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэнта́льны дэнта́льная дэнта́льнае дэнта́льныя
Р. дэнта́льнага дэнта́льнай
дэнта́льнае		 дэнта́льнага дэнта́льных
Д. дэнта́льнаму дэнта́льнай дэнта́льнаму дэнта́льным
В. дэнта́льны (неадуш.)
дэнта́льнага (адуш.)		 дэнта́льную дэнта́льнае дэнта́льныя (неадуш.)
дэнта́льных (адуш.)
Т. дэнта́льным дэнта́льнай
дэнта́льнаю		 дэнта́льным дэнта́льнымі
М. дэнта́льным дэнта́льнай дэнта́льным дэнта́льных

Крыніцы: piskunou2012.

дэнты́кул

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэнты́кул дэнты́кулы
Р. дэнты́кула дэнты́кулаў
Д. дэнты́кулу дэнты́кулам
В. дэнты́кул дэнты́кулы
Т. дэнты́кулам дэнты́куламі
М. дэнты́куле дэнты́кулах

Крыніцы: piskunou2012.

дэнтыятры́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэнтыятры́чны дэнтыятры́чная дэнтыятры́чнае дэнтыятры́чныя
Р. дэнтыятры́чнага дэнтыятры́чнай
дэнтыятры́чнае		 дэнтыятры́чнага дэнтыятры́чных
Д. дэнтыятры́чнаму дэнтыятры́чнай дэнтыятры́чнаму дэнтыятры́чным
В. дэнтыятры́чны (неадуш.)
дэнтыятры́чнага (адуш.)		 дэнтыятры́чную дэнтыятры́чнае дэнтыятры́чныя (неадуш.)
дэнтыятры́чных (адуш.)
Т. дэнтыятры́чным дэнтыятры́чнай
дэнтыятры́чнаю		 дэнтыятры́чным дэнтыятры́чнымі
М. дэнтыятры́чным дэнтыятры́чнай дэнтыятры́чным дэнтыятры́чных

Крыніцы: piskunou2012.

дэнтыятры́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дэнтыятры́я
Р. дэнтыятры́і
Д. дэнтыятры́і
В. дэнтыятры́ю
Т. дэнтыятры́яй
дэнтыятры́яю
М. дэнтыятры́і

Крыніцы: piskunou2012.

дэнудава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэнудава́ны дэнудава́ная дэнудава́нае дэнудава́ныя
Р. дэнудава́нага дэнудава́най
дэнудава́нае		 дэнудава́нага дэнудава́ных
Д. дэнудава́наму дэнудава́най дэнудава́наму дэнудава́ным
В. дэнудава́ны (неадуш.)
дэнудава́нага (адуш.)		 дэнудава́ную дэнудава́нае дэнудава́ныя (неадуш.)
дэнудава́ных (адуш.)
Т. дэнудава́ным дэнудава́най
дэнудава́наю		 дэнудава́ным дэнудава́нымі
М. дэнудава́ным дэнудава́най дэнудава́ным дэнудава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

дэнудава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэнудава́ны дэнудава́ная дэнудава́нае дэнудава́ныя
Р. дэнудава́нага дэнудава́най
дэнудава́нае		 дэнудава́нага дэнудава́ных
Д. дэнудава́наму дэнудава́най дэнудава́наму дэнудава́ным
В. дэнудава́ны (неадуш.)
дэнудава́нага (адуш.)		 дэнудава́ную дэнудава́нае дэнудава́ныя (неадуш.)
дэнудава́ных (адуш.)
Т. дэнудава́ным дэнудава́най
дэнудава́наю		 дэнудава́ным дэнудава́нымі
М. дэнудава́ным дэнудава́най дэнудава́ным дэнудава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

дэнудава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэнудава́ны дэнудава́ная дэнудава́нае дэнудава́ныя
Р. дэнудава́нага дэнудава́най
дэнудава́нае		 дэнудава́нага дэнудава́ных
Д. дэнудава́наму дэнудава́най дэнудава́наму дэнудава́ным
В. дэнудава́ны (неадуш.)
дэнудава́нага (адуш.)		 дэнудава́ную дэнудава́нае дэнудава́ныя (неадуш.)
дэнудава́ных (адуш.)
Т. дэнудава́ным дэнудава́най
дэнудава́наю		 дэнудава́ным дэнудава́нымі
М. дэнудава́ным дэнудава́най дэнудава́ным дэнудава́ных

Крыніцы: piskunou2012.