Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’
вгдежзклмнпрстуўфхцчшэя-

піўні́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. піўні́ца піўні́цы
Р. піўні́цы піўні́ц
Д. піўні́цы піўні́цам
В. піўні́цу піўні́цы
Т. піўні́цай
піўні́цаю		 піўні́цамі
М. піўні́цы піўні́цах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

піўну́ха

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. піўну́ха піўнухі
Р. піўнухі піўнух
Д. піўнусе піўнухам
В. піўнуху піўнухі
Т. піўнухай
піўнухаю		 піўнухамі
М. піўнусе піўнухах

Крыніцы: piskunou2012.

піўну́шка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. піўну́шка піўну́шкі
Р. піўну́шкі піўну́шак
Д. піўну́шцы піўну́шкам
В. піўну́шку піўну́шкі
Т. піўну́шкай
піўну́шкаю		 піўну́шкамі
М. піўну́шцы піўну́шках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

піўны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. піўны́ піўна́я піўно́е піўны́я
Р. піўно́га піўно́й
піўно́е		 піўно́га піўны́х
Д. піўно́му піўно́й піўно́му піўны́м
В. піўны́ (неадуш.)
піўно́га (адуш.)		 піўну́ю піўно́е піўны́я (неадуш.)
піўны́х (адуш.)
Т. піўны́м піўно́й
піўно́ю		 піўны́м піўны́мі
М. піўны́м піўно́й піўны́м піўны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

піўцо́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. піўцо́
Р. піўца́
Д. піўцу́
В. піўцо́
Т. піўцо́м
М. піўцы́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

піфагарэ́ец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. піфагарэ́ец піфагарэ́йцы
Р. піфагарэ́йца піфагарэ́йцаў
Д. піфагарэ́йцу піфагарэ́йцам
В. піфагарэ́йца піфагарэ́йцаў
Т. піфагарэ́йцам піфагарэ́йцамі
М. піфагарэ́йцу піфагарэ́йцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

піфагарэі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. піфагарэі́зм
Р. піфагарэі́зму
Д. піфагарэі́зму
В. піфагарэі́зм
Т. піфагарэі́змам
М. піфагарэі́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

піфагарэ́йскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. піфагарэ́йскі піфагарэ́йская піфагарэ́йскае піфагарэ́йскія
Р. піфагарэ́йскага піфагарэ́йскай
піфагарэ́йскае		 піфагарэ́йскага піфагарэ́йскіх
Д. піфагарэ́йскаму піфагарэ́йскай піфагарэ́йскаму піфагарэ́йскім
В. піфагарэ́йскі (неадуш.)
піфагарэ́йскага (адуш.)		 піфагарэ́йскую піфагарэ́йскае піфагарэ́йскія (неадуш.)
піфагарэ́йскіх (адуш.)
Т. піфагарэ́йскім піфагарэ́йскай
піфагарэ́йскаю		 піфагарэ́йскім піфагарэ́йскімі
М. піфагарэ́йскім піфагарэ́йскай піфагарэ́йскім піфагарэ́йскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

піфагарэ́йства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. піфагарэ́йства
Р. піфагарэ́йства
Д. піфагарэ́йству
В. піфагарэ́йства
Т. піфагарэ́йствам
М. піфагарэ́йстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Піфаго́р

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Піфаго́р
Р. Піфаго́ра
Д. Піфаго́ру
В. Піфаго́ра
Т. Піфаго́рам
М. Піфаго́ру