каза́чы
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
каза́чы |
каза́чая |
каза́чае |
каза́чыя |
| Р. |
каза́чага |
каза́чай каза́чае |
каза́чага |
каза́чых |
| Д. |
каза́чаму |
каза́чай |
каза́чаму |
каза́чым |
| В. |
каза́чы каза́чага |
каза́чую |
каза́чае |
каза́чыя |
| Т. |
каза́чым |
каза́чай каза́чаю |
каза́чым |
каза́чымі |
| М. |
каза́чым |
каза́чай |
каза́чым |
каза́чых |
Крыніцы:
tsblm1996,
tsbm1984.
каза́чы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
каза́чы |
каза́чая |
каза́чае |
каза́чыя |
| Р. |
каза́чага |
каза́чай каза́чае |
каза́чага |
каза́чых |
| Д. |
каза́чаму |
каза́чай |
каза́чаму |
каза́чым |
| В. |
каза́чы каза́чага |
каза́чую |
каза́чае |
каза́чыя |
| Т. |
каза́чым |
каза́чай каза́чаю |
каза́чым |
каза́чымі |
| М. |
каза́чым |
каза́чай |
каза́чым |
каза́чых |
Крыніцы:
tsblm1996,
tsbm1984.
казачы́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
казачы́на |
казачы́ны |
| Р. |
казачы́ны |
казачы́н |
| Д. |
казачы́не |
казачы́нам |
| В. |
казачы́ну |
казачы́ны |
| Т. |
казачы́най казачы́наю |
казачы́намі |
| М. |
казачы́не |
казачы́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
каза́чыць
‘выступаць у якасці казака’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
каза́чу |
каза́чым |
| 2-я ас. |
каза́чыш |
каза́чыце |
| 3-я ас. |
каза́чыць |
каза́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
каза́чыў |
каза́чылі |
| ж. |
каза́чыла |
| н. |
каза́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
каза́ч |
каза́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
каза́чачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
каза́шка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каза́шка |
каза́шкі |
| Р. |
каза́шкі |
каза́шак |
| Д. |
каза́шцы |
каза́шкам |
| В. |
каза́шку |
каза́шак |
| Т. |
каза́шкай каза́шкаю |
каза́шкамі |
| М. |
каза́шцы |
каза́шках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
каза́-дзераза́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каза́-дзераза́ |
ко́зы-дзярозы́ |
| Р. |
казы́-дзеразы́ |
ко́з-дзяро́з |
| Д. |
казе́-дзеразе́ |
ко́зам-дзяро́зам |
| В. |
казу́-дзеразу́ |
ко́з-дзяро́з |
| Т. |
казо́й-дзеразо́й казо́ю-дзеразо́ю |
ко́замі-дзяро́замі |
| М. |
казе́-дзеразе́ |
ко́зах-дзяро́зах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
казеі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
казеі́н |
| Р. |
казеі́ну |
| Д. |
казеі́ну |
| В. |
казеі́н |
| Т. |
казеі́нам |
| М. |
казеі́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
казеі́навы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
казеі́навы |
казеі́навая |
казеі́навае |
казеі́навыя |
| Р. |
казеі́навага |
казеі́навай казеі́навае |
казеі́навага |
казеі́навых |
| Д. |
казеі́наваму |
казеі́навай |
казеі́наваму |
казеі́навым |
| В. |
казеі́навы (неадуш.) казеі́навага (адуш.) |
казеі́навую |
казеі́навае |
казеі́навыя (неадуш.) казеі́навых (адуш.) |
| Т. |
казеі́навым |
казеі́навай казеі́наваю |
казеі́навым |
казеі́навымі |
| М. |
казеі́навым |
казеі́навай |
казеі́навым |
казеі́навых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.