Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дэнацыяналізава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дэнацыяналізу́ю дэнацыяналізу́ем
2-я ас. дэнацыяналізу́еш дэнацыяналізу́еце
3-я ас. дэнацыяналізу́е дэнацыяналізу́юць
Прошлы час
м. дэнацыяналізава́ў дэнацыяналізава́лі
ж. дэнацыяналізава́ла
н. дэнацыяналізава́ла
Загадны лад
2-я ас. дэнацыяналізу́й дэнацыяналізу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дэнацыяналізу́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дэнацыяналізава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дэнацыяналізу́ю дэнацыяналізу́ем
2-я ас. дэнацыяналізу́еш дэнацыяналізу́еце
3-я ас. дэнацыяналізу́е дэнацыяналізу́юць
Прошлы час
м. дэнацыяналізава́ў дэнацыяналізава́лі
ж. дэнацыяналізава́ла
н. дэнацыяналізава́ла
Загадны лад
2-я ас. дэнацыяналізу́й дэнацыяналізу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час дэнацыяналізава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дэнацыяналіза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дэнацыяналіза́цыя
Р. дэнацыяналіза́цыі
Д. дэнацыяналіза́цыі
В. дэнацыяналіза́цыю
Т. дэнацыяналіза́цыяй
дэнацыяналіза́цыяю
М. дэнацыяналіза́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Дэ́нвер

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дэ́нвер
Р. Дэ́нвера
Д. Дэ́нверу
В. Дэ́нвер
Т. Дэ́нверам
М. Дэ́нверы

дэ́нверскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэ́нверскі дэ́нверская дэ́нверскае дэ́нверскія
Р. дэ́нверскага дэ́нверскай
дэ́нверскае
дэ́нверскага дэ́нверскіх
Д. дэ́нверскаму дэ́нверскай дэ́нверскаму дэ́нверскім
В. дэ́нверскі (неадуш.)
дэ́нверскага (адуш.)
дэ́нверскую дэ́нверскае дэ́нверскія (неадуш.)
дэ́нверскіх (адуш.)
Т. дэ́нверскім дэ́нверскай
дэ́нверскаю
дэ́нверскім дэ́нверскімі
М. дэ́нверскім дэ́нверскай дэ́нверскім дэ́нверскіх

Крыніцы: piskunou2012.

дэ́ндзі

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. дэ́ндзі дэ́ндзі
Р. дэ́ндзі дэ́ндзі
Д. дэ́ндзі дэ́ндзі
В. дэ́ндзі дэ́ндзі
Т. дэ́ндзі дэ́ндзі
М. дэ́ндзі дэ́ндзі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дэндзі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дэндзі́зм
Р. дэндзі́зму
Д. дэндзі́зму
В. дэндзі́зм
Т. дэндзі́змам
М. дэндзі́зме

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

дэндракліматало́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дэндракліматало́гія
Р. дэндракліматало́гіі
Д. дэндракліматало́гіі
В. дэндракліматало́гію
Т. дэндракліматало́гіяй
дэндракліматало́гіяю
М. дэндракліматало́гіі

Крыніцы: piskunou2012.

дэндралагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дэндралагі́чны дэндралагі́чная дэндралагі́чнае дэндралагі́чныя
Р. дэндралагі́чнага дэндралагі́чнай
дэндралагі́чнае
дэндралагі́чнага дэндралагі́чных
Д. дэндралагі́чнаму дэндралагі́чнай дэндралагі́чнаму дэндралагі́чным
В. дэндралагі́чны (неадуш.)
дэндралагі́чнага (адуш.)
дэндралагі́чную дэндралагі́чнае дэндралагі́чныя (неадуш.)
дэндралагі́чных (адуш.)
Т. дэндралагі́чным дэндралагі́чнай
дэндралагі́чнаю
дэндралагі́чным дэндралагі́чнымі
М. дэндралагі́чным дэндралагі́чнай дэндралагі́чным дэндралагі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дэндрало́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дэндрало́гія
Р. дэндрало́гіі
Д. дэндрало́гіі
В. дэндрало́гію
Т. дэндрало́гіяй
дэндрало́гіяю
М. дэндрало́гіі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.