градые́нтны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
градые́нтны |
градые́нтная |
градые́нтнае |
градые́нтныя |
| Р. |
градые́нтнага |
градые́нтнай градые́нтнае |
градые́нтнага |
градые́нтных |
| Д. |
градые́нтнаму |
градые́нтнай |
градые́нтнаму |
градые́нтным |
| В. |
градые́нтны (неадуш.) градые́нтнага (адуш.) |
градые́нтную |
градые́нтнае |
градые́нтныя (неадуш.) градые́нтных (адуш.) |
| Т. |
градые́нтным |
градые́нтнай градые́нтнаю |
градые́нтным |
градые́нтнымі |
| М. |
градые́нтным |
градые́нтнай |
градые́нтным |
градые́нтных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Грае́ўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Грае́ўшчына |
| Р. |
Грае́ўшчыны |
| Д. |
Грае́ўшчыне |
| В. |
Грае́ўшчыну |
| Т. |
Грае́ўшчынай Грае́ўшчынаю |
| М. |
Грае́ўшчыне |
гражда́нка
‘алфавіт’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гражда́нка |
| Р. |
гражда́нкі |
| Д. |
гражда́нцы |
| В. |
гражда́нку |
| Т. |
гражда́нкай гражда́нкаю |
| М. |
гражда́нцы |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Гражу́лі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Гражу́лі |
| Р. |
Гражу́ль Гражу́ляў |
| Д. |
Гражу́лям |
| В. |
Гражу́лі |
| Т. |
Гражу́лямі |
| М. |
Гражу́лях |
гражэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гражэ́нне |
| Р. |
гражэ́ння |
| Д. |
гражэ́нню |
| В. |
гражэ́нне |
| Т. |
гражэ́ннем |
| М. |
гражэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
граза́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
граза́ |
гро́зы гразы́ |
| Р. |
гразы́ |
гро́з |
| Д. |
гразе́ |
гро́зам |
| В. |
гразу́ |
гро́зы гразы́ |
| Т. |
гразо́й гразо́ю |
гро́замі |
| М. |
гразе́ |
гро́зах |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граза́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Граза́ |
| Р. |
Гразы́ |
| Д. |
Гразе́ |
| В. |
Гразу́ |
| Т. |
Гразо́й Гразо́ю |
| М. |
Гразе́ |
Гразаво́к
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Гразаво́к |
| Р. |
Гразаўка́ |
| Д. |
Гразаўку́ |
| В. |
Гразаво́к |
| Т. |
Гразаўко́м |
| М. |
Гразаўку́ |
граздо́ўнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
граздо́ўнік |
граздо́ўнікі |
| Р. |
граздо́ўніку |
граздо́ўнікаў |
| Д. |
граздо́ўніку |
граздо́ўнікам |
| В. |
граздо́ўнік |
граздо́ўнікі |
| Т. |
граздо́ўнікам |
граздо́ўнікамі |
| М. |
граздо́ўніку |
граздо́ўніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
гразеаддзяля́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гразеаддзяля́льнік |
гразеаддзяля́льнікі |
| Р. |
гразеаддзяля́льніка |
гразеаддзяля́льнікаў |
| Д. |
гразеаддзяля́льніку |
гразеаддзяля́льнікам |
| В. |
гразеаддзяля́льнік |
гразеаддзяля́льнікі |
| Т. |
гразеаддзяля́льнікам |
гразеаддзяля́льнікамі |
| М. |
гразеаддзяля́льніку |
гразеаддзяля́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.