Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пруне́левы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пруне́левы	пруне́левая	пруне́левае	пруне́левыя
Р.	пруне́левага	пруне́левай пруне́левае	пруне́левага	пруне́левых
Д.	пруне́леваму	пруне́левай	пруне́леваму	пруне́левым
В.	пруне́левы (неадуш.) пруне́левага (адуш.)	пруне́левую	пруне́левае	пруне́левыя (неадуш.) пруне́левых (адуш.)
Т.	пруне́левым	пруне́левай пруне́леваю	пруне́левым	пруне́левымі
М.	пруне́левым	пруне́левай	пруне́левым	пруне́левых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

пруне́ль

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пру́с

‘прадстаўнік племені’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

пру́с

‘рыжы таракан’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Пру́савічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

пруса́к

‘рыжы таракан’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пруса́к

‘жыхар Прусіі’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прусако́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прусако́вы	прусако́вая	прусако́вае	прусако́выя
Р.	прусако́вага	прусако́вай прусако́вае	прусако́вага	прусако́вых
Д.	прусако́ваму	прусако́вай	прусако́ваму	прусако́вым
В.	прусако́вы (неадуш.) прусако́вага (адуш.)	прусако́вую	прусако́вае	прусако́выя (неадуш.) прусако́вых (адуш.)
Т.	прусако́вым	прусако́вай прусако́ваю	прусако́вым	прусако́вымі
М.	прусако́вым	прусако́вай	прусако́вым	прусако́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

прусако́ў

прыметнік, прыналежны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прусако́ў	прусако́ва	прусако́ва	прусако́вы
Р.	прусако́вага	прусако́вай прусако́вае	прусако́вага	прусако́вых
Д.	прусако́ваму	прусако́вай	прусако́ваму	прусако́вым
В.	прусако́ў (неадуш.) прусако́вага (адуш.)	прусако́ву	прусако́ва	прусако́вы (неадуш.) прусако́вых (адуш.)
Т.	прусако́вым	прусако́вай прусако́ваю	прусако́вым	прусако́вымі
М.	прусако́вым	прусако́вай	прусако́вым	прусако́вых

Крыніцы: prym2009, sbm2012.

Пру́саўкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum