каталізава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
каталізу́ю |
каталізу́ем |
| 2-я ас. |
каталізу́еш |
каталізу́еце |
| 3-я ас. |
каталізу́е |
каталізу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
каталізава́ў |
каталізава́лі |
| ж. |
каталізава́ла |
| н. |
каталізава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
каталізу́й |
каталізу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
каталізу́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
каталізава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
каталізу́ю |
каталізу́ем |
| 2-я ас. |
каталізу́еш |
каталізу́еце |
| 3-я ас. |
каталізу́е |
каталізу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
каталізава́ў |
каталізава́лі |
| ж. |
каталізава́ла |
| н. |
каталізава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
каталізу́й |
каталізу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
каталізава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
каталіза́тар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каталіза́тар |
каталіза́тары |
| Р. |
каталіза́тара |
каталіза́тараў |
| Д. |
каталіза́тару |
каталіза́тарам |
| В. |
каталіза́тар |
каталіза́тары |
| Т. |
каталіза́тарам |
каталіза́тарамі |
| М. |
каталіза́тары |
каталіза́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
каталіза́тарны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
каталіза́тарны |
каталіза́тарная |
каталіза́тарнае |
каталіза́тарныя |
| Р. |
каталіза́тарнага |
каталіза́тарнай каталіза́тарнае |
каталіза́тарнага |
каталіза́тарных |
| Д. |
каталіза́тарнаму |
каталіза́тарнай |
каталіза́тарнаму |
каталіза́тарным |
| В. |
каталіза́тарны (неадуш.) каталіза́тарнага (адуш.) |
каталіза́тарную |
каталіза́тарнае |
каталіза́тарныя (неадуш.) каталіза́тарных (адуш.) |
| Т. |
каталіза́тарным |
каталіза́тарнай каталіза́тарнаю |
каталіза́тарным |
каталіза́тарнымі |
| М. |
каталіза́тарным |
каталіза́тарнай |
каталіза́тарным |
каталіза́тарных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
каталіза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
каталіза́цыя |
| Р. |
каталіза́цыі |
| Д. |
каталіза́цыі |
| В. |
каталіза́цыю |
| Т. |
каталіза́цыяй каталіза́цыяю |
| М. |
каталіза́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
ката́лізны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ката́лізны |
ката́лізная |
ката́лізнае |
ката́лізныя |
| Р. |
ката́лізнага |
ката́лізнай ката́лізнае |
ката́лізнага |
ката́лізных |
| Д. |
ката́лізнаму |
ката́лізнай |
ката́лізнаму |
ката́лізным |
| В. |
ката́лізны (неадуш.) ката́лізнага (адуш.) |
ката́лізную |
ката́лізнае |
ката́лізныя (неадуш.) ката́лізных (адуш.) |
| Т. |
ката́лізным |
ката́лізнай ката́лізнаю |
ката́лізным |
ката́лізнымі |
| М. |
ката́лізным |
ката́лізнай |
ката́лізным |
ката́лізных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
каталі́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каталі́к |
каталікі́ |
| Р. |
каталіка́ |
каталіко́ў |
| Д. |
каталіку́ |
каталіка́м |
| В. |
каталіка́ |
каталіко́ў |
| Т. |
каталіко́м |
каталіка́мі |
| М. |
каталіку́ |
каталіка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
каталікаса́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каталікаса́т |
каталікаса́ты |
| Р. |
каталікаса́та |
каталікаса́таў |
| Д. |
каталікаса́ту |
каталікаса́там |
| В. |
каталікаса́т |
каталікаса́ты |
| Т. |
каталікаса́там |
каталікаса́тамі |
| М. |
каталікаса́це |
каталікаса́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
каталіко́с
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каталіко́с |
каталіко́сы |
| Р. |
каталіко́са |
каталіко́саў |
| Д. |
каталіко́су |
каталіко́сам |
| В. |
каталіко́са |
каталіко́саў |
| Т. |
каталіко́сам |
каталіко́самі |
| М. |
каталіко́се |
каталіко́сах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.