Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дыскрэцы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыскрэцы́йны дыскрэцы́йная дыскрэцы́йнае дыскрэцы́йныя
Р. дыскрэцы́йнага дыскрэцы́йнай
дыскрэцы́йнае
дыскрэцы́йнага дыскрэцы́йных
Д. дыскрэцы́йнаму дыскрэцы́йнай дыскрэцы́йнаму дыскрэцы́йным
В. дыскрэцы́йны (неадуш.)
дыскрэцы́йнага (адуш.)
дыскрэцы́йную дыскрэцы́йнае дыскрэцы́йныя (неадуш.)
дыскрэцы́йных (адуш.)
Т. дыскрэцы́йным дыскрэцы́йнай
дыскрэцы́йнаю
дыскрэцы́йным дыскрэцы́йнымі
М. дыскрэцы́йным дыскрэцы́йнай дыскрэцы́йным дыскрэцы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дыскрэ́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дыскрэ́цыя
Р. дыскрэ́цыі
Д. дыскрэ́цыі
В. дыскрэ́цыю
Т. дыскрэ́цыяй
дыскрэ́цыяю
М. дыскрэ́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

ды́скурс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ды́скурс ды́скурсы
Р. ды́скурсу ды́скурсаў
Д. ды́скурсу ды́скурсам
В. ды́скурс ды́скурсы
Т. ды́скурсам ды́скурсамі
М. ды́скурсе ды́скурсах

Крыніцы: piskunou2012.

дыску́рс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыску́рс дыску́рсы
Р. дыску́рсу дыску́рсаў
Д. дыску́рсу дыску́рсам
В. дыску́рс дыску́рсы
Т. дыску́рсам дыску́рсамі
М. дыску́рсе дыску́рсах

Крыніцы: sbm2012.

дыскурсі́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дыскурсі́ўна - -

дыскурсі́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыскурсі́ўны дыскурсі́ўная дыскурсі́ўнае дыскурсі́ўныя
Р. дыскурсі́ўнага дыскурсі́ўнай
дыскурсі́ўнае
дыскурсі́ўнага дыскурсі́ўных
Д. дыскурсі́ўнаму дыскурсі́ўнай дыскурсі́ўнаму дыскурсі́ўным
В. дыскурсі́ўны (неадуш.)
дыскурсі́ўнага (адуш.)
дыскурсі́ўную дыскурсі́ўнае дыскурсі́ўныя (неадуш.)
дыскурсі́ўных (адуш.)
Т. дыскурсі́ўным дыскурсі́ўнай
дыскурсі́ўнаю
дыскурсі́ўным дыскурсі́ўнымі
М. дыскурсі́ўным дыскурсі́ўнай дыскурсі́ўным дыскурсі́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ды́скурсны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ды́скурсны ды́скурсная ды́скурснае ды́скурсныя
Р. ды́скурснага ды́скурснай
ды́скурснае
ды́скурснага ды́скурсных
Д. ды́скурснаму ды́скурснай ды́скурснаму ды́скурсным
В. ды́скурсны (неадуш.)
ды́скурснага (адуш.)
ды́скурсную ды́скурснае ды́скурсныя (неадуш.)
ды́скурсных (адуш.)
Т. ды́скурсным ды́скурснай
ды́скурснаю
ды́скурсным ды́скурснымі
М. ды́скурсным ды́скурснай ды́скурсным ды́скурсных

Крыніцы: piskunou2012.

дыскусі́йнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дыскусі́йнасць
Р. дыскусі́йнасці
Д. дыскусі́йнасці
В. дыскусі́йнасць
Т. дыскусі́йнасцю
М. дыскусі́йнасці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

дыскусі́йнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыскусі́йнік дыскусі́йнікі
Р. дыскусі́йніка дыскусі́йнікаў
Д. дыскусі́йніку дыскусі́йнікам
В. дыскусі́йніка дыскусі́йнікаў
Т. дыскусі́йнікам дыскусі́йнікамі
М. дыскусі́йніку дыскусі́йніках

Крыніцы: piskunou2012.

дыскусі́йны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыскусі́йны дыскусі́йная дыскусі́йнае дыскусі́йныя
Р. дыскусі́йнага дыскусі́йнай
дыскусі́йнае
дыскусі́йнага дыскусі́йных
Д. дыскусі́йнаму дыскусі́йнай дыскусі́йнаму дыскусі́йным
В. дыскусі́йны (неадуш.)
дыскусі́йнага (адуш.)
дыскусі́йную дыскусі́йнае дыскусі́йныя (неадуш.)
дыскусі́йных (адуш.)
Т. дыскусі́йным дыскусі́йнай
дыскусі́йнаю
дыскусі́йным дыскусі́йнымі
М. дыскусі́йным дыскусі́йнай дыскусі́йным дыскусі́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.