Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дысбалансава́на

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
дысбалансава́на	-	-

дысбалансаваны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дысбалансаваны	дысбалансаваная	дысбалансаванае	дысбалансаваныя
Р.	дысбалансаванага	дысбалансаванай дысбалансаванае	дысбалансаванага	дысбалансаваных
Д.	дысбалансаванаму	дысбалансаванай	дысбалансаванаму	дысбалансаваным
В.	дысбалансаваны дысбалансаванага	дысбалансаваную	дысбалансаванае	дысбалансаваныя
Т.	дысбалансаваным	дысбалансаванай дысбалансаванаю	дысбалансаваным	дысбалансаванымі
М.	дысбалансаваным	дысбалансаванай	дысбалансаваным	дысбалансаваных

дысбалансаваны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дысбалансаваны	дысбалансаваная	дысбалансаванае	дысбалансаваныя
Р.	дысбалансаванага	дысбалансаванай дысбалансаванае	дысбалансаванага	дысбалансаваных
Д.	дысбалансаванаму	дысбалансаванай	дысбалансаванаму	дысбалансаваным
В.	дысбалансаваны дысбалансаванага	дысбалансаваную	дысбалансаванае	дысбалансаваныя
Т.	дысбалансаваным	дысбалансаванай дысбалансаванаю	дысбалансаваным	дысбалансаванымі
М.	дысбалансаваным	дысбалансаванай	дысбалансаваным	дысбалансаваных

дысбалансава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дысбалансава́ны	дысбалансава́ная	дысбалансава́нае	дысбалансава́ныя
Р.	дысбалансава́нага	дысбалансава́най дысбалансава́нае	дысбалансава́нага	дысбалансава́ных
Д.	дысбалансава́наму	дысбалансава́най	дысбалансава́наму	дысбалансава́ным
В.	дысбалансава́ны дысбалансава́нага	дысбалансава́ную	дысбалансава́нае	дысбалансава́ныя
Т.	дысбалансава́ным	дысбалансава́най дысбалансава́наю	дысбалансава́ным	дысбалансава́нымі
М.	дысбалансава́ным	дысбалансава́най	дысбалансава́ным	дысбалансава́ных

Кароткая форма: дысбалансава́на.

дысбалансава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дысбалансава́ны	дысбалансава́ная	дысбалансава́нае	дысбалансава́ныя
Р.	дысбалансава́нага	дысбалансава́най дысбалансава́нае	дысбалансава́нага	дысбалансава́ных
Д.	дысбалансава́наму	дысбалансава́най	дысбалансава́наму	дысбалансава́ным
В.	дысбалансава́ны дысбалансава́нага	дысбалансава́ную	дысбалансава́нае	дысбалансава́ныя
Т.	дысбалансава́ным	дысбалансава́най дысбалансава́наю	дысбалансава́ным	дысбалансава́нымі
М.	дысбалансава́ным	дысбалансава́най	дысбалансава́ным	дысбалансава́ных

Кароткая форма: дысбалансава́на.

дысба́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

дысбурсме́нцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дысбурсме́нцкі	дысбурсме́нцкая	дысбурсме́нцкае	дысбурсме́нцкія
Р.	дысбурсме́нцкага	дысбурсме́нцкай дысбурсме́нцкае	дысбурсме́нцкага	дысбурсме́нцкіх
Д.	дысбурсме́нцкаму	дысбурсме́нцкай	дысбурсме́нцкаму	дысбурсме́нцкім
В.	дысбурсме́нцкі (неадуш.) дысбурсме́нцкага (адуш.)	дысбурсме́нцкую	дысбурсме́нцкае	дысбурсме́нцкія (неадуш.) дысбурсме́нцкіх (адуш.)
Т.	дысбурсме́нцкім	дысбурсме́нцкай дысбурсме́нцкаю	дысбурсме́нцкім	дысбурсме́нцкімі
М.	дысбурсме́нцкім	дысбурсме́нцкай	дысбурсме́нцкім	дысбурсме́нцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

дысгармана́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дысгармана́льны	дысгармана́льная	дысгармана́льнае	дысгармана́льныя
Р.	дысгармана́льнага	дысгармана́льнай дысгармана́льнае	дысгармана́льнага	дысгармана́льных
Д.	дысгармана́льнаму	дысгармана́льнай	дысгармана́льнаму	дысгармана́льным
В.	дысгармана́льны (неадуш.) дысгармана́льнага (адуш.)	дысгармана́льную	дысгармана́льнае	дысгармана́льныя (неадуш.) дысгармана́льных (адуш.)
Т.	дысгармана́льным	дысгармана́льнай дысгармана́льнаю	дысгармана́льным	дысгармана́льнымі
М.	дысгармана́льным	дысгармана́льнай	дысгармана́льным	дысгармана́льных

Крыніцы: piskunou2012.

дысгармані́раваць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дысгармані́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
дысгармані́чна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum