дыдакты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыдакты́чны |
дыдакты́чная |
дыдакты́чнае |
дыдакты́чныя |
| Р. |
дыдакты́чнага |
дыдакты́чнай дыдакты́чнае |
дыдакты́чнага |
дыдакты́чных |
| Д. |
дыдакты́чнаму |
дыдакты́чнай |
дыдакты́чнаму |
дыдакты́чным |
| В. |
дыдакты́чны (неадуш.) дыдакты́чнага (адуш.) |
дыдакты́чную |
дыдакты́чнае |
дыдакты́чныя (неадуш.) дыдакты́чных (адуш.) |
| Т. |
дыдакты́чным |
дыдакты́чнай дыдакты́чнаю |
дыдакты́чным |
дыдакты́чнымі |
| М. |
дыдакты́чным |
дыдакты́чнай |
дыдакты́чным |
дыдакты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыда́скал
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыда́скал |
дыда́скалы |
| Р. |
дыда́скала |
дыда́скалаў |
| Д. |
дыда́скалу |
дыда́скалам |
| В. |
дыда́скала |
дыда́скалаў |
| Т. |
дыда́скалам |
дыда́скаламі |
| М. |
дыда́скале |
дыда́скалах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дыджэ́й
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыджэ́й |
дыджэ́і |
| Р. |
дыджэ́я |
дыджэ́яў |
| Д. |
дыджэ́ю |
дыджэ́ям |
| В. |
дыджэ́я |
дыджэ́яў |
| Т. |
дыджэ́ем |
дыджэ́ямі |
| М. |
дыджэ́ю |
дыджэ́ях |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
дые́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дые́з |
дые́зы |
| Р. |
дые́за |
дые́заў |
| Д. |
дые́зу |
дые́зам |
| В. |
дые́з |
дые́зы |
| Т. |
дые́зам |
дые́замі |
| М. |
дые́зе |
дые́зах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
дые́зны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дые́зны |
дые́зная |
дые́знае |
дые́зныя |
| Р. |
дые́знага |
дые́знай дые́знае |
дые́знага |
дые́зных |
| Д. |
дые́знаму |
дые́знай |
дые́знаму |
дые́зным |
| В. |
дые́зны (неадуш.) дые́знага (адуш.) |
дые́зную |
дые́знае |
дые́зныя (неадуш.) дые́зных (адуш.) |
| Т. |
дые́зным |
дые́знай дые́знаю |
дые́зным |
дые́знымі |
| М. |
дые́зным |
дые́знай |
дые́зным |
дые́зных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
дые́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дые́н |
дые́ны |
| Р. |
дые́ну |
дые́наў |
| Д. |
дые́ну |
дые́нам |
| В. |
дые́н |
дые́ны |
| Т. |
дые́нам |
дые́намі |
| М. |
дые́не |
дые́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.