Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Сі́нінкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сі́нінкі
Р. Сі́нінкаў
Д. Сі́нінкам
В. Сі́нінкі
Т. Сі́нінкамі
М. Сі́нінках

Сіні́ншчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Сіні́ншчына
Р. Сіні́ншчыны
Д. Сіні́ншчыне
В. Сіні́ншчыну
Т. Сіні́ншчынай
Сіні́ншчынаю
М. Сіні́ншчыне

Сіні́тычы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сіні́тычы
Р. Сіні́тыч
Сіні́тычаў
Д. Сіні́тычам
В. Сіні́тычы
Т. Сіні́тычамі
М. Сіні́тычах

сіні́ца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сіні́ца сіні́цы
Р. сіні́цы сіні́ц
Д. сіні́цы сіні́цам
В. сіні́цу сіні́ц
Т. сіні́цай
сіні́цаю
сіні́цамі
М. сіні́цы сіні́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сіні́цавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сіні́цавы сіні́цавая сіні́цавае сіні́цавыя
Р. сіні́цавага сіні́цавай
сіні́цавае
сіні́цавага сіні́цавых
Д. сіні́цаваму сіні́цавай сіні́цаваму сіні́цавым
В. сіні́цавы (неадуш.)
сіні́цавага (адуш.)
сіні́цавую сіні́цавае сіні́цавыя (неадуш.)
сіні́цавых (адуш.)
Т. сіні́цавым сіні́цавай
сіні́цаваю
сіні́цавым сіні́цавымі
М. сіні́цавым сіні́цавай сіні́цавым сіні́цавых

Крыніцы: piskunou2012.

сіні́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. сі́ніцца сі́няцца
Прошлы час
м. сі́ніўся сі́ніліся
ж. сі́нілася
н. сі́нілася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Сіні́цы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сіні́цы
Р. Сіні́цаў
Сіні́ц
Д. Сіні́цам
В. Сіні́цы
Т. Сіні́цамі
М. Сіні́цах

сіні́цын

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сіні́цын сіні́цына сіні́цына сіні́цыны
Р. сіні́цынага сіні́цынай
сіні́цынае
сіні́цынага сіні́цыных
Д. сіні́цынаму сіні́цынай сіні́цынаму сіні́цыным
В. сіні́цын (неадуш.)
сіні́цынага (адуш.)
сіні́цыну сіні́цына сіні́цыны (неадуш.)
сіні́цыных (адуш.)
Т. сіні́цыным сіні́цынай
сіні́цынаю
сіні́цыным сіні́цынымі
М. сіні́цыным сіні́цынай сіні́цыным сіні́цыных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

сіні́цын

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сіні́цын сіні́цына сіні́цына сіні́цыны
Р. сіні́цынага сіні́цынай
сіні́цынае
сіні́цынага сіні́цыных
Д. сіні́цынаму сіні́цынай сіні́цынаму сіні́цыным
В. сіні́цын (неадуш.)
сіні́цынага (адуш.)
сіні́цыну сіні́цына сіні́цыны (неадуш.)
сіні́цыных (адуш.)
Т. сіні́цыным сіні́цынай
сіні́цынаю
сіні́цыным сіні́цынымі
М. сіні́цыным сіні́цынай сіні́цыным сіні́цыных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Сіні́цына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Сіні́цына
Р. Сіні́цына
Д. Сіні́цыну
В. Сіні́цына
Т. Сіні́цынам
М. Сіні́цыне