сі́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сі́нены |
сі́неная |
сі́ненае |
сі́неныя |
| Р. |
сі́ненага |
сі́ненай сі́ненае |
сі́ненага |
сі́неных |
| Д. |
сі́ненаму |
сі́ненай |
сі́ненаму |
сі́неным |
| В. |
сі́нены (неадуш.) сі́ненага (адуш.) |
сі́неную |
сі́ненае |
сі́неныя (неадуш.) сі́неных (адуш.) |
| Т. |
сі́неным |
сі́ненай сі́ненаю |
сі́неным |
сі́ненымі |
| М. |
сі́неным |
сі́ненай |
сі́неным |
сі́неных |
Кароткая форма: сі́нена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
сіненька
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| сіненька |
- |
- |
сі́ненькі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сі́ненькі |
сі́ненькая |
сі́ненькае |
сі́ненькія |
| Р. |
сі́ненькага |
сі́ненькай сі́ненькае |
сі́ненькага |
сі́ненькіх |
| Д. |
сі́ненькаму |
сі́ненькай |
сі́ненькаму |
сі́ненькім |
| В. |
сі́ненькі (неадуш.) сі́ненькага (адуш.) |
сі́ненькую |
сі́ненькае |
сі́ненькія (неадуш.) сі́ненькіх (адуш.) |
| Т. |
сі́ненькім |
сі́ненькай сі́ненькаю |
сі́ненькім |
сі́ненькімі |
| М. |
сі́ненькім |
сі́ненькай |
сі́ненькім |
сі́ненькіх |
Іншыя варыянты:
сіне́нькі.
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
сіне́нькі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сіне́нькі |
сіне́нькая |
сіне́нькае |
сіне́нькія |
| Р. |
сіне́нькага |
сіне́нькай сіне́нькае |
сіне́нькага |
сіне́нькіх |
| Д. |
сіне́нькаму |
сіне́нькай |
сіне́нькаму |
сіне́нькім |
| В. |
сіне́нькі (неадуш.) |
сіне́нькую |
сіне́нькае |
сіне́нькія (неадуш.) |
| Т. |
сіне́нькім |
сіне́нькай сіне́нькаю |
сіне́нькім |
сіне́нькімі |
| М. |
сіне́нькім |
сіне́нькай |
сіне́нькім |
сіне́нькіх |
Іншыя варыянты:
сі́ненькі.
Крыніцы:
prym2009.
сінера́ма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сінера́ма |
сінера́мы |
| Р. |
сінера́мы |
сінера́м |
| Д. |
сінера́ме |
сінера́мам |
| В. |
сінера́му |
сінера́мы |
| Т. |
сінера́май сінера́маю |
сінера́мамі |
| М. |
сінера́ме |
сінера́мах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сінерге́тык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сінерге́тык |
сінерге́тыкі |
| Р. |
сінерге́тыку |
сінерге́тыкаў |
| Д. |
сінерге́тыку |
сінерге́тыкам |
| В. |
сінерге́тык |
сінерге́тыкі |
| Т. |
сінерге́тыкам |
сінерге́тыкамі |
| М. |
сінерге́тыку |
сінерге́тыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
сінерге́тыка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сінерге́тыка |
| Р. |
сінерге́тыкі |
| Д. |
сінерге́тыцы |
| В. |
сінерге́тыку |
| Т. |
сінерге́тыкай сінерге́тыкаю |
| М. |
сінерге́тыцы |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
сінергеты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сінергеты́чны |
сінергеты́чная |
сінергеты́чнае |
сінергеты́чныя |
| Р. |
сінергеты́чнага |
сінергеты́чнай сінергеты́чнае |
сінергеты́чнага |
сінергеты́чных |
| Д. |
сінергеты́чнаму |
сінергеты́чнай |
сінергеты́чнаму |
сінергеты́чным |
| В. |
сінергеты́чны (неадуш.) сінергеты́чнага (адуш.) |
сінергеты́чную |
сінергеты́чнае |
сінергеты́чныя (неадуш.) сінергеты́чных (адуш.) |
| Т. |
сінергеты́чным |
сінергеты́чнай сінергеты́чнаю |
сінергеты́чным |
сінергеты́чнымі |
| М. |
сінергеты́чным |
сінергеты́чнай |
сінергеты́чным |
сінергеты́чных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
сінергі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сінергі́зм |
| Р. |
сінергі́зму |
| Д. |
сінергі́зму |
| В. |
сінергі́зм |
| Т. |
сінергі́змам |
| М. |
сінергі́зме |
Крыніцы:
piskunou2012.
сінергі́ст
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сінергі́ст |
сінергі́сты |
| Р. |
сінергі́ста |
сінергі́стаў |
| Д. |
сінергі́сту |
сінергі́стам |
| В. |
сінергі́ст |
сінергі́сты |
| Т. |
сінергі́стам |
сінергі́стамі |
| М. |
сінергі́сце |
сінергі́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.