Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

сінапты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
сінапты́чна - -

сінапты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сінапты́чны сінапты́чная сінапты́чнае сінапты́чныя
Р. сінапты́чнага сінапты́чнай
сінапты́чнае		 сінапты́чнага сінапты́чных
Д. сінапты́чнаму сінапты́чнай сінапты́чнаму сінапты́чным
В. сінапты́чны (неадуш.)
сінапты́чнага (адуш.)		 сінапты́чную сінапты́чнае сінапты́чныя (неадуш.)
сінапты́чных (адуш.)
Т. сінапты́чным сінапты́чнай
сінапты́чнаю		 сінапты́чным сінапты́чнымі
М. сінапты́чным сінапты́чнай сінапты́чным сінапты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сінартро́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сінартро́з сінартро́зы
Р. сінартро́зу сінартро́заў
Д. сінартро́зу сінартро́зам
В. сінартро́з сінартро́зы
Т. сінартро́зам сінартро́замі
М. сінартро́зе сінартро́зах

Крыніцы: piskunou2012.

сінасто́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сінасто́з сінасто́зы
Р. сінасто́зу сінасто́заў
Д. сінасто́зу сінасто́зам
В. сінасто́з сінасто́зы
Т. сінасто́зам сінасто́замі
М. сінасто́зе сінасто́зах

Крыніцы: piskunou2012.

сі́на-тыбе́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сі́на-тыбе́цкі сі́на-тыбе́цкая сі́на-тыбе́цкае сі́на-тыбе́цкія
Р. сі́на-тыбе́цкага сі́на-тыбе́цкай
сі́на-тыбе́цкае		 сі́на-тыбе́цкага сі́на-тыбе́цкіх
Д. сі́на-тыбе́цкаму сі́на-тыбе́цкай сі́на-тыбе́цкаму сі́на-тыбе́цкім
В. сі́на-тыбе́цкі (неадуш.)
сі́на-тыбе́цкага (адуш.)		 сі́на-тыбе́цкую сі́на-тыбе́цкае сі́на-тыбе́цкія (неадуш.)
сі́на-тыбе́цкіх (адуш.)
Т. сі́на-тыбе́цкім сі́на-тыбе́цкай
сі́на-тыбе́цкаю		 сі́на-тыбе́цкім сі́на-тыбе́цкімі
М. сі́на-тыбе́цкім сі́на-тыбе́цкай сі́на-тыбе́цкім сі́на-тыбе́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

сінга́л

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сінга́л сінга́лы
Р. сінга́ла сінга́лаў
Д. сінга́лу сінга́лам
В. сінга́ла сінга́лаў
Т. сінга́лам сінга́ламі
М. сінга́ле сінга́лах

Крыніцы: nazounik2008, tsbm1984.

сінга́лец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сінга́лец сінга́льцы
Р. сінга́льца сінга́льцаў
Д. сінга́льцу сінга́льцам
В. сінга́льца сінга́льцаў
Т. сінга́льцам сінга́льцамі
М. сінга́льцу сінга́льцах

Крыніцы: nazounik2008, tsbm1984.

сінга́лка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сінга́лка сінга́лкі
Р. сінга́лкі сінга́лак
Д. сінга́лцы сінга́лкам
В. сінга́лку сінга́лак
Т. сінга́лкай
сінга́лкаю		 сінга́лкамі
М. сінга́лцы сінга́лках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

сінга́льскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сінга́льскі сінга́льская сінга́льскае сінга́льскія
Р. сінга́льскага сінга́льскай
сінга́льскае		 сінга́льскага сінга́льскіх
Д. сінга́льскаму сінга́льскай сінга́льскаму сінга́льскім
В. сінга́льскі (неадуш.)
сінга́льскага (адуш.)		 сінга́льскую сінга́льскае сінга́льскія (неадуш.)
сінга́льскіх (адуш.)
Т. сінга́льскім сінга́льскай
сінга́льскаю		 сінга́льскім сінга́льскімі
М. сінга́льскім сінга́льскай сінга́льскім сінга́льскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

сінга́м

‘чарвяк-паразіт’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сінга́м сінга́мы
Р. сінга́ма сінга́маў
Д. сінга́му сінга́мам
В. сінга́ма сінга́маў
Т. сінга́мам сінга́мамі
М. сінга́ме сінга́мах

Крыніцы: piskunou2012.