сінанімі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сінанімі́чны |
сінанімі́чная |
сінанімі́чнае |
сінанімі́чныя |
| Р. |
сінанімі́чнага |
сінанімі́чнай сінанімі́чнае |
сінанімі́чнага |
сінанімі́чных |
| Д. |
сінанімі́чнаму |
сінанімі́чнай |
сінанімі́чнаму |
сінанімі́чным |
| В. |
сінанімі́чны (неадуш.) сінанімі́чнага (адуш.) |
сінанімі́чную |
сінанімі́чнае |
сінанімі́чныя (неадуш.) сінанімі́чных (адуш.) |
| Т. |
сінанімі́чным |
сінанімі́чнай сінанімі́чнаю |
сінанімі́чным |
сінанімі́чнымі |
| М. |
сінанімі́чным |
сінанімі́чнай |
сінанімі́чным |
сінанімі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сінані́мія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сінані́мія |
| Р. |
сінані́міі |
| Д. |
сінані́міі |
| В. |
сінані́мію |
| Т. |
сінані́міяй сінані́міяю |
| М. |
сінані́міі |
Крыніцы:
piskunou2012.
сінанімі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сінанімі́я |
| Р. |
сінанімі́і |
| Д. |
сінанімі́і |
| В. |
сінанімі́ю |
| Т. |
сінанімі́яй сінанімі́яю |
| М. |
сінанімі́і |
Іншыя варыянты:
сінані́мія.
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сінані́мія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сінані́мія |
| Р. |
сінані́міі |
| Д. |
сінані́міі |
| В. |
сінані́мію |
| Т. |
сінані́міяй сінані́міяю |
| М. |
сінані́міі |
Іншыя варыянты:
сінанімі́я.
Крыніцы:
krapivabr2012.
сіна́нтрап
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сіна́нтрап |
сіна́нтрапы |
| Р. |
сіна́нтрапа |
сіна́нтрапаў |
| Д. |
сіна́нтрапу |
сіна́нтрапам |
| В. |
сіна́нтрапа |
сіна́нтрапаў |
| Т. |
сіна́нтрапам |
сіна́нтрапамі |
| М. |
сіна́нтрапе |
сіна́нтрапах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сінантро́пны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сінантро́пны |
сінантро́пная |
сінантро́пнае |
сінантро́пныя |
| Р. |
сінантро́пнага |
сінантро́пнай сінантро́пнае |
сінантро́пнага |
сінантро́пных |
| Д. |
сінантро́пнаму |
сінантро́пнай |
сінантро́пнаму |
сінантро́пным |
| В. |
сінантро́пны (неадуш.) сінантро́пнага (адуш.) |
сінантро́пную |
сінантро́пнае |
сінантро́пныя (неадуш.) сінантро́пных (адуш.) |
| Т. |
сінантро́пным |
сінантро́пнай сінантро́пнаю |
сінантро́пным |
сінантро́пнымі |
| М. |
сінантро́пным |
сінантро́пнай |
сінантро́пным |
сінантро́пных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сіна́п
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сіна́п |
| Р. |
сіна́пу |
| Д. |
сіна́пу |
| В. |
сіна́п |
| Т. |
сіна́пам |
| М. |
сіна́пе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сі́напс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сі́напс |
сі́напсы |
| Р. |
сі́напса |
сі́напсаў |
| Д. |
сі́напсу |
сі́напсам |
| В. |
сі́напс |
сі́напсы |
| Т. |
сі́напсам |
сі́напсамі |
| М. |
сі́напсе |
сі́напсах |
Крыніцы:
piskunou2012.
сінаптаза́ўр
‘яшчар’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сінаптаза́ўр |
сінаптаза́ўры |
| Р. |
сінаптаза́ўра |
сінаптаза́ўраў |
| Д. |
сінаптаза́ўру |
сінаптаза́ўрам |
| В. |
сінаптаза́ўра |
сінаптаза́ўраў |
| Т. |
сінаптаза́ўрам |
сінаптаза́ўрамі |
| М. |
сінаптаза́ўры |
сінаптаза́ўрах |
Крыніцы:
piskunou2012.
сінапты́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сінапты́ст |
сінапты́сты |
| Р. |
сінапты́ста |
сінапты́стаў |
| Д. |
сінапты́сту |
сінапты́стам |
| В. |
сінапты́ста |
сінапты́стаў |
| Т. |
сінапты́стам |
сінапты́стамі |
| М. |
сінапты́сце |
сінапты́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.