пісьмо́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пісьмо́вы |
пісьмо́вая |
пісьмо́вае |
пісьмо́выя |
| Р. |
пісьмо́вага |
пісьмо́вай пісьмо́вае |
пісьмо́вага |
пісьмо́вых |
| Д. |
пісьмо́ваму |
пісьмо́вай |
пісьмо́ваму |
пісьмо́вым |
| В. |
пісьмо́вы (неадуш.) пісьмо́вага (адуш.) |
пісьмо́вую |
пісьмо́вае |
пісьмо́выя (неадуш.) пісьмо́вых (адуш.) |
| Т. |
пісьмо́вым |
пісьмо́вай пісьмо́ваю |
пісьмо́вым |
пісьмо́вымі |
| М. |
пісьмо́вым |
пісьмо́вай |
пісьмо́вым |
пісьмо́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пісьмо́ўнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пісьмо́ўнік |
пісьмо́ўнікі |
| Р. |
пісьмо́ўніка |
пісьмо́ўнікаў |
| Д. |
пісьмо́ўніку |
пісьмо́ўнікам |
| В. |
пісьмо́ўнік |
пісьмо́ўнікі |
| Т. |
пісьмо́ўнікам |
пісьмо́ўнікамі |
| М. |
пісьмо́ўніку |
пісьмо́ўніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пі́ся
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пі́ся |
пі́сі |
| Р. |
пі́сі |
пі́сь |
| Д. |
пі́сі |
пі́сям |
| В. |
пі́сю |
пі́сі |
| Т. |
пі́сяй пі́сяю |
пі́сямі |
| М. |
пі́сі |
пі́сях |
Крыніцы:
piskunou2012.
піся́г
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
піся́г |
піся́гі |
| Р. |
піся́га |
піся́гаў |
| Д. |
піся́гу |
піся́гам |
| В. |
піся́г |
піся́гі |
| Т. |
піся́гам |
піся́гамі |
| М. |
піся́гу |
піся́гах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
піся́га
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
піся́га |
піся́гі |
| Р. |
піся́гі |
піся́г |
| Д. |
піся́зе |
піся́гам |
| В. |
піся́гу |
піся́гі |
| Т. |
піся́гай піся́гаю |
піся́гамі |
| М. |
піся́зе |
піся́гах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
піся́жыць
‘біць каго-небудзь да пісягоў’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
піся́жу |
піся́жым |
| 2-я ас. |
піся́жыш |
піся́жыце |
| 3-я ас. |
піся́жыць |
піся́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
піся́жыў |
піся́жылі |
| ж. |
піся́жыла |
| н. |
піся́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
піся́ж |
піся́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
піся́жачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пісямко́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пісямко́ |
пісямкі́ |
| Р. |
пісямка́ |
пісямко́ў |
| Д. |
пісямку́ |
пісямка́м |
| В. |
пісямко́ |
пісямкі́ |
| Т. |
пісямко́м |
пісямка́мі |
| М. |
пісямку́ |
пісямка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пісямцо́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пісямцо́ |
пісямцы́ |
| Р. |
пісямца́ |
пісямцо́ў |
| Д. |
пісямцу́ |
пісямца́м |
| В. |
пісямцо́ |
пісямцы́ |
| Т. |
пісямцо́м |
пісямца́мі |
| М. |
пісямцы́ |
пісямца́х |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пі́та
‘валокны; птушка’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пі́та |
пі́ты |
| Р. |
пі́ты |
пі́т |
| Д. |
пі́це |
пі́там |
| В. |
пі́ту |
пі́т |
| Т. |
пі́тай пі́таю |
пі́тамі |
| М. |
пі́це |
пі́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.